Uzasadnienie
H.K. 10 maja 2019 r. wniósł osobiście do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na "Starostę w B. i na Burmistrza Gminy S." zarzucając, że Starosta "miał polecenie ze Sądu sygn. II SA/Ke 360/18. Starostwo nie rozpatrzyło do chwili dzisiejszej i nie wydały oryginałów do chwili dzisiejszej". Dalej zarzucił, że jego zdaniem bezprawnie wprowadzono do rejestru gospodarstwo, które nie było jego własnością, a Burmistrz nie chce umorzyć podatków i nadal je nalicza.
Powyższa skarga, jako wniesiona bezpośrednio do WSA w Kielcach, została przekazana do organu, który przesłał ją do siedziby Sądu wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi 29 maja 2019 r. (data wpływu). Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z 14 czerwca 2019 r. skarga H. K. została potraktowana jako skarga na bezczynność Starosty.
W odpowiedzi na skargę Starosta Powiatowy wskazał, że zgodnie z wyrokiem WSA w Kielcach sygn. akt II SA/Ke 360/18 prowadził postępowanie w sprawie zmiany w ewidencji gruntów i budynków. W wyniku tego postępowania 30 kwietnia 2019 r. wydal decyzję w sprawie wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów i budynków, polegającej na wykreśleniu H.K., jako władającego do działek o nr [...]/3 i [...]/1 położonych w obrębie K., nr [...]/1 i [...]/1 położonych w obrębie S. oraz na wykreśleniu H.K. jako właściciela działki nr [...]/2 w obrębie S. Decyzja ta została doręczona skarżącemu 6 maja 2019 r.
Zarządzeniem z 14 czerwca 2019 r., doręczonym 1 lipca 2019 r., skarżący został wezwany do złożenia dowodu, że skarga została poprzedzona ponagleniem wniesionym do organy wyższego stopnia. W zakreślonym terminie H.K. nie złożył dowodu potwierdzającego wniesienie wcześniej ponaglenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zmianami), dalej P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Z kolei art. 53 § 2b P.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
W przypadku skargi na bezczynność organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, to znaczy złożyła ponaglenie z uzasadnieniem do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie na niezałatwienie sprawy w terminie. Ponaglenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a.
Jak wynika ze skargi oraz odpowiedzi na nią, przed wniesieniem skargi do Sądu, skarżący nie zaskarżył zarzucanej bezczynności ponagleniem do organu wyższego stopnia, którym w niniejszej sprawie jest Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Ponieważ więc wymóg wyczerpania środków zaskarżenia, o jakim mowa wyżej nie został w sprawie spełniony, wniesiona skarga jest niedopuszczalna.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.