Uzasadnienie
W dniu 29 grudnia 2007 r. B. M. nadał w Urzędzie Pocztowym skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność "organów administracyjnych w sprawie dotyczącej wykreślenia z prowadzonej działalności gospodarczej przez Wójta Gminy– R. B.". Powyższa skarga została przekazana postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 marca 2008 r. do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach jako sądowi właściwemu miejscowo.
Skarżący zażądał:
- 1. stwierdzenia, że decyzja Wójta Gminy z dnia [...] o wykreśleniu wpisu z ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez R. B. została wydana z naruszeniem przepisów prawa,
- 2. stwierdzenia, że decyzja o zarejestrowaniu prowadzonej przez syna Wójta Gminy działalności gospodarczej i wydana przez ten organ, została wydana z naruszeniem prawa, m.in. poprzez niewyłącznie się organu z prowadzenia własnej sprawy,
- 3. stwierdzenia, że prowadzone w niniejszej sprawie postępowanie przez organy samorządowe i organ nadzoru odbyło się z naruszeniem prawa, co w konsekwencji skutkować powinno pozbawieniem R. B. mandatu Wójta Gminy.
W uzasadnieniu skargi B. M. wyjaśnił, że w dniu 30 maja 2007 r. złożył pisemną skargę do Wojewody na działalność gospodarczą prowadzoną przez Wójta Gminy polegającą na dystrybucji gazu i paliw płynnych na terenie gminy K. i innych gmin województwa, co powinno spowodować wygaśnięcie mandatu wójta. Jednocześnie powiadomił o powyższym Radę Gminy, Urząd Skarbowy w S. i Wojewódzki Inspektorat Kontroli Skarbowej.
Skarżący wskazał, że w odpowiedzi na powyższe Wojewoda pismem z dnia 5 czerwca 2007 poinformował go, że Wójt Gminy, na mocy decyzji z dnia [...] zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej z dniem 28 lutego 2007 r.
B. M. podał, że pismem z dnia 14 czerwca 2007 r. poinformował Wojewodę oraz Przewodniczącego Rady Gminy oraz Urząd Skarbowy w S. o pozornym zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej przez Wójta Gminy.
Skarżący wyjaśnił, że postanowieniem z dnia [...] Wojewoda uznał podniesione przez niego zarzuty i skierował wniosek do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które postanowieniem z dnia [...] wznowiło postępowanie administracyjne w sprawie wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez Wójta Gminy, zakończonej ostateczną decyzją Wójta Gminy z dnia [...] i wyznaczyło do załatwienia sprawy Wójta Gminy w K. B. M. wskazał, że w związku z przedłużającym się postępowaniem skierował zażalenie do Wojewody na przewlekłe, biurokratyczne i nieterminowe załatwienie sprawy przez Burmistrza Miasta i Gminy w K. W dniu 21 grudnia 2007 r. skarżący otrzymał pismo od Wojewody, w którym został poinformowany, że Burmistrz Miasta i Gminy w K. wydał decyzję z zachowaniem zasad obowiązujących w kodeksie postępowania administracyjnego i stała się ona ostateczna, oraz że w stosunku do Wójta Gminy brak jest podstaw do podejmowania działań nadzorczych zmierzających do wygaszenia mandatu Wójta.
Skarżący podkreślił, że do dnia 22 listopada 2007 r. Burmistrz Miasta i Gminy w K. nie załatwił sprawy, skoro decyzja wydana w dniu [...] wydana przez Wójta Gminy R. B. dotycząca wykreślenia jego osoby z ewidencji podmiotów prowadzących działalność gospodarczą jest z mocy prawa nieważna, przekroczony został ustawowy termin zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, a zatem istnieją przesłanki do pozbawienia R. B. mandatu Wójta Gminy.
Skarżący podał, że z oświadczenia majątkowego złożonego w dniu 28 grudnia 2006 r. przez R. B. do Wydziału Nadzoru Wojewody wynika, że rozpoczął on procedurę zawieszenia prowadzonej działalności gospodarczej i zakreślił ostateczny termin zakończenia na dzień 28 lutego 2007 r., tj. w ciągu 3 miesięcy od dnia złożenia ślubowania.
B. M. wskazał, że z przepisów ustawy samorządowej wynika, że jeżeli właściwy organ wbrew obowiązkom wynikającym z przepisów art. 190 ust. 2 i 6 i art. 194 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 24 b ust. 6, art. 26 ust. 2 i 5 ustawy z dnia 20 czerwca 2002 r. o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta oraz art. 5 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne, nie podejmie uchwały, Wojewoda powinien wezwać organ gminy do podjęcia odpowiedniego aktu w terminie 30 dni, a gdyby to się okazało nieskuteczne powinien wydać zarządzenie zastępcze. W niniejszej sprawie natomiast, zarówno w działaniach organu gminy jak i organu nadzorczego brak jest działania eliminującego z obrotu prawnego wadliwie wydaną decyzję Wójta Gminy z dnia [...].
Skarżący podkreślił, że skoro decyzja Burmistrza Miasta i Gminy K. z dnia [...] została wydana z zachowaniem przepisów kodeksu postępowania administracyjnego oraz stała się ostateczna i podlega wykonaniu, to nasuwa się pytanie w jakim dniu została definitywnie wykreślona działalność gospodarcza organu wykonawczego gminy.
Skarżący wskazał ponadto, że decyzja Burmistrza Miasta i Gminy K. nie została mu doręczona, nie może zatem odnieść się do jej treści.
Zarządzeniem z dnia 18 czerwca 2008 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych złożonej skargi na bezczynność przez sprecyzowanie:
- 1. czy dotyczy ona bezczynności tylko Wojewody, czy też innych jeszcze organów administracji publicznej (jeśli tak, to należy wskazać których konkretnie),
- 2. na czym ma polegać bezczynność organu (względnie organów) administracji, tj. na niewydaniu jakiego konkretnie aktu administracyjnego lub niedokonaniu jakiej konkretnie czynności z zakresu administracji publicznej, oraz które ze wskazanych organów miały się dopuścić tej bezczynności
- - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenie skargi.
W odpowiedzi na to wezwanie B. M. pismem z dnia 27 czerwca 2008 r. wyjaśnił, że jego skarga dotyczy bezczynności Rady Gminy, Burmistrza Miasta i Gminy K., Samorządowego Kolegium Odwoławczego i Wojewody.
Bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w K. polega w przekonaniu skarżącego na tym, że od dnia przekazania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze niniejszej sprawy do rozpoznania, nie została wydana decyzja w przewidzianym ustawowo terminie, natomiast stanowisko, jakie zajął organ, ograniczało się do stwierdzenia, że zostało naruszone prawo przy wydawaniu decyzji z dnia [...] przez Wójta Gminy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Burmistrz Miasta i Gminy K. podał, że w dniu 21 września 2007 r. do Urzędu Miasta i Gminy wpłynęło postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną Wójta Gminy z dnia [...] o wykreśleniu wpisu z ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez R. B. Organem właściwym do rozpoznania sprawy został wyznaczony Burmistrz Miasta i Gminy K. Organ wskazał, że w dniu 27 września 2007 r. powiadomiono R. B. o wznowieniu postępowania i o możliwości wypowiedzenia się w przedmiotowej sprawie w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma. R. B. nie zgłosił się do Urzędu Miasta i Gminy, natomiast w dniu 10 października 2007 r. została przeprowadzona rozmowa z Naczelnikiem Urzędu Pocztowego w celu uzyskania informacji o przyczynie przedłużającego się terminu doręczenia pisma R. B., którą okazała się konieczność przechowywania pisma w Urzędzie Pocztowym przez okres 14 dni z uwagi na nieodebranie przesyłki przez adresata.
Burmistrz Miasta i Gminy Koprzywnica podał, że w dniu 9 października 2007 r. wpłynęło do Urzędu pismo od Wojewody, w którym domagano się udzielenia informacji o sposobie załatwienia sprawy dotyczącej wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej R. B. W odpowiedzi na powyższe organ pismem z dnia 15 października 2007 r. wyjaśniał, że postępowanie administracyjne jest prowadzone, jednakże z uwagi na fakt, że nie upłynął 7- dniowy termin do zapoznania się przez stronę z dokumentacją, decyzja nie może zostać wydana.
Organ wskazał, że w dniu 19 października 2007 r. zostało zwrócone do Urzędu Miasta i Gminy pismo adresowane do R. B., które było dwukrotnie awizowane i którego R. B. nie odebrał.
Mając na uwadze powyższe w dniu [...] Burmistrz Miasta i Gminy w K. wydał decyzję w przedmiotowej sprawie, która została doręczona R. B. w dniu 31 października 2007 r. R. B. nie złożył od powyższego rozstrzygnięcia odwołania, a zatem w dniu 15 listopada 2007 r. decyzja stała się ostateczna.
Organ administracji pismem z dnia 22 listopada 2007 r. poinformował Wojewodę o ostatecznym sposobie załatwienia sprawy i podkreślił, że decyzja została wydana bez zbędnej zwłoki, tj. z zachowaniem procedury administracyjnej określonej w kodeksie postępowania administracyjnego.
Ponadto organ podniósł, że B. M. nie był stroną postępowania prowadzonego przez Burmistrza Miasta i Gminy K. w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
Przede wszystkim wskazać należy, iż skarga na bezczynność organów, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej u.p.p.s.a.), ma na celu wymuszenie na organie załatwienia sprawy. Taki cel instytucji skargi na bezczynność wynika z treści art. 149 uppsa, zgodnie z którym sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Rodzaj rozstrzygnięć, jakie mogą być wydane w sprawie ze skargi na bezczynność świadczy jednoznacznie o tym, iż celem takiej skargi jest zdyscyplinowanie organów, aby załatwiły w określonym przez sąd terminie nierozstrzygniętą do daty złożenia skargi sprawę.
Tymczasem w niniejszej sprawie skarga na bezczynność została wniesiona przez B. M. już po wydaniu przez Burmistrza Miasta i Gminy K. decyzji z [...] stwierdzającej wydanie z naruszeniem prawa decyzji ostatecznej Wójta Gminy z dnia [...] w sprawie wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej wpisu dotyczącego Zakładu Usług Gazowych "[...]", przy czym organ nie uchylił decyzji z dnia [...] z tego względu, że w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swojej istocie decyzji dotychczasowej. W niniejszej sprawie zapadło zatem orzeczenie w przedmiocie żądania skarżącego.
Należy podkreślić, że zarówno w orzecznictwie (por. postanowienie NSA z dnia 14 stycznia 1987 IV SAB 14/86 – ONSA 1987/1/7, postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 9 grudnia 2004r. sygn. II SAB/Gd 46/03 Lex nr 203323) jak i w doktrynie (por. komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod redakcją T. Wosia W-ctwo Prawnicze Lexis Nexis Warszawa 2005r. str. 89, B. Dauter "Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego" wydanie I str. 147) zgodnie przyjmuje się, iż skargę na bezczynność można wnieść do czasu załatwienia przez właściwy organ sprawy; skarga na bezczynność wniesiona przez stronę po wydaniu i doręczeniu jej decyzji jest niedopuszczalna.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach. działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 u.p.p.s.a. skargę odrzucił.
Ubocznie można dodać, że skarga nie mogła zostać uwzględniona również dlatego, że skarżący B.M. nie posiadał interesu prawnego do wniesienia skargi w niniejszej sprawie.
Jak wynika z treści art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Istotą tej legitymacji skargowej jest uprawnienie do żądania wydania określonego aktu lub dokonania czynności w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem.
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 15 lutego 2006 r. w sprawie II OSK 825/05, LEX nr 194006 stanął na stanowisku, że legitymacja do uczestniczenia w postępowaniu przed sądem administracyjnym w postępowaniu ze skargi na bezczynność będzie zależeć od tego, czy skarżący jest nadal stroną postępowania administracyjnego. Utrata przymiotu strony w rozumieniu art. 28 kpa powoduje, że skarżący utracił interes prawny, który uzasadniał wniesienie skargi na bezczynność. Wskazany pogląd podziela również Sąd w niniejszym składzie.
Odnosząc się do okoliczności niniejszej sprawy należy podkreślić, że B. M. nie był stroną postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem decyzji przez Burmistrza Miasta i Gminy K. dnia [...], a zatem nie przysługuje mu także przymiot strony w niniejszej sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.
Mając powyższe na uwadze skargę należało odrzucić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a.