Uzasadnienie
R. P. złożyła w dniu 29.XI.2011 r. urzędowy formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie z jej wniosku o ukaranie Starosty za bezczynność w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem i dwoma synami. Mąż skarżącej choruje na stwardnienie rozsiane, starszy syn ma 30 lat i jest od urodzenia niepełnosprawny, młodszy trzynastoletni uczęszcza do szkoły. Cała rodzina osiąga miesięczny dochód w wysokości 1759,32 zł miesięcznie, na który składają się: emerytura skarżącej w wysokości 634,64 zł, renta jej męża w wysokości 634,64 zł, renta socjalna starszego syna w wysokości 540,62 zł, a ponadto dwa zasiłki pielęgnacyjne. Wnioskodawczyni nie wykazała innego majątku poza mieszkaniem komunalnym wielkości 72 m². Z emerytury skarżącej i renty jej męża komornik zajmuje miesięcznie po 180 zł. Koszty utrzymania mieszkania wynoszą 800 zł miesięcznie, rodzina otrzymuje dodatek mieszkaniowy do czynszu w wysokości 359,31 zł miesięcznie. Ponadto rodzina wnioskodawczyni miesięcznie wydaje 200 zł na leki oraz przeznacza około 150 zł na wydatki szkolne młodszego syna.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika prawnego przez osobę dochodzącą swych roszczeń.
Biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i rodzinną, wnioskodawczyni, przede wszystkim: tym niski dochód przypadający na cztery osoby w rodzinie, w tym dwie niepełnosprawne, korzystanie z pomocy społecznej, wydatki na leczenie oraz brak majątku uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.