Uzasadnienie
W piśmie z dnia 12 października 2020 r. [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w przedmiocie pomocy finansowej na zakup obuwia wiosennego. Skarga ta wpłynęła do tut. Sądu wraz z pismem adresowanym "do Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach", które wpłynęło bezpośrednio do Sądu w dniu 14 października 2020 r.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że w dniu 13 lutego 2020 r. [...] zwrócił się o udzielenie wszelkiej pomocy we wszystkich formach jakie przewiduje ustawa. Pismem z dnia 21 lutego 2020 r. zwrócono się z prośbą o doprecyzowanie wniosku. Na tę okoliczność przesłuchano klienta w dniu 5 marca 2020 r. jednak poszerzenie jego żądań o pomoc na zakup obuwia wiosennego nastąpiło w dniu 13 kwietnia 2020 r. W dniu 30 kwietnia 2020 r. wystosowano pismo, w którym poinformowano skarżącego, że w związku ze stanem epidemii wstrzymuje się podejmowanie czynności w sprawie. W dniu 1 czerwca 2020 r. ponownie wezwano klienta o doprecyzowanie wniosku. Po odebraniu tego pisma skarżący wniósł ponaglenie do SKO, które postanowieniem z dnia 16 czerwca 2020 r. uznało je za niezasadne. Pismem z dnia 13 lipca 2020 r. poinformowano stronę o terminie przeprowadzenia wywiadu środowiskowego w dniu 17 lipca 2020 r. W trakcie wizyty pracownika socjalnego [...] wskazał, że nie oczekuje pomocy na zakup obuwia wiosennego. W związku z tym organ wydał w dniu 24 lipca 2020 r. decyzję o umorzeniu postępowania, która została utrzymana w mocy przez organ II instancji w dniu 2 października 2020 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W niniejszym przypadku przeszkodę do merytorycznego rozpoznania skargi stanowi, zdaniem sądu, okoliczność wniesienia skargi w dacie, gdy organ nie prowadził już postępowania, albowiem wydał decyzję umarzającą postępowanie. Postępowanie odwoławcze także zostało zakończone.
W uchwale z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. II OPS 5/19, podjętej w składzie 7 sędziów Naczelny Sąd Administracyjny wyraził stanowisko, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (tj. stwierdzenia, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania).
Uchwała ta dotyczy wprawdzie bezczynności, czyli innej formy pasywności organu administracji niż stanowiąca przedmiot zaskarżenia w przedmiotowej sprawie, jednak z uwagi na procesowe powiązanie w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym stanu bezczynności z przewlekłym prowadzeniem postępowania uzasadnione jest zastosowanie zawartego w tej uchwale poglądu także do oceny skargi na przewlekłość postępowania, wniesionej już po wydaniu decyzji, tj. po zakończeniu postępowania, którego dotyczyła skarga do sądu (por. m.in. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 10 lutego 2021 r., sygn. akt III SAB/Lu 22/20, postanowienie WSA w Opolu z 23 lutego 2021 r., sygn. akt II SAB/Op 72/20).
Jak przyjął NSA w wyroku z dnia 17 listopada 2020 r., sygn. II OSK 3804/18, podstawowym celem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania jest dyscyplinowanie organu w konkretnej toczącej się sprawie administracyjnej. Nieograniczona pod względem czasowym w ramach prowadzonego postępowania możliwość uruchomienia procedury służącej dokonaniu oceny prawidłowości działania organu nie powinna być rozumiana jako uprawnienie do wszczynania postępowań kontrolnych o charakterze historycznym. Za przyjęciem odmiennego poglądu nie przemawia aktualne brzmienie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W efekcie prowadzenie postępowania sądowego w przedmiocie oceny przewlekłości postępowania administracyjnego po jego zakończeniu nie jest prawnie dopuszczalne.
W niniejszym przypadku skarżący wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora MOPR w dniu 14 października 2020 r. Tymczasem organ I instancji zakończył postępowanie wydaniem decyzji o umorzeniu postępowania w dniu 24 lipca 2020 r., zaś SKO w dniu 2 października 2020 r. utrzymało tę decyzję w mocy (WSA w Kielcach oddalił skargę na tę decyzję wyrokiem z dnia 24 lutego 2021 r., sygn. II SA/Ke 978/20). W dacie wnoszenia skargi postępowanie organu I instancji (podobnie jak postępowanie odwoławcze) było zatem zakończone.
Mając na uwadze powyższe rozważania stwierdzić należy, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.