Uzasadnienie
Skarżący M.F. w skardze na bezczynność organu domagał się zobowiązania Starostwo Powiatowego w N., Wydział Geodezji, Kartografii, Katastru i Nieruchomości do;
- - wskazania podstawy prawnej oraz właściciela zabranej powierzchni [....] ara z parcel gruntowych: [....],[....],[....], o pierwotnej powierzchni l ha, bez dokonania z urzędu wymaganych zmian w Kw [....] [....] i odnośnej mapy gruntowej,
- - nakazania właściwemu organowi administracji publicznej uregulowania z urzędu sprawy wywłaszczeniowo - odszkodowawczej, dotyczącej zabranej powierzchni gruntu [....] ara
W uzasadnieniu skargi skarżący podał, że w przedmiotowej sprawie pomiędzy Urzędem G. a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w N. i Starostwem Powiatowym w N. trwa bezskutecznie korespondencja od [....]. 1999 r. lecz do chwili obecnej nie otrzymał on od odpowiedniego organu administracji właściwej decyzji zgodnej z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę Starosta [....] nie precyzując żądania podał, że jest nieuzasadniona. Bowiem na wniosek współwłaścicielki Z.F. i pozostałych współwłaścicieli Urząd Rejonowy w N. decyzją ostateczną z dnia 10,10. 1996 r Nr: [....], zatwierdził projekt podziału działki nr [....] powstałej [....] podziału p. gr nr [....],[....],[....],. W postępowaniu tym brali udział wszyscy zainteresowani tj. ówcześni współwłaściciele, którym decyzję doręczono.
Sąd zważył co następuje
Stosownie do przepisu art. 97 par l ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, póz. 1271/ - sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 101. 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30.
- 08. 2002 r, Prawo o postępowaniu przed sądami admionistarcyjnymi. Zatem właściwym do rozpoznania mniejszej skargi w myśl powołanych przepisów jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Zasadniczym zagadnieniem w przedmiotowej sprawie jest kwestia dopuszczalności skargi na bezczynność Starosty [....]. Przepis art. 52 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Z kolei przepis art. 37 k.p. a. przewiduje środek zaskarżenia w postaci zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a.
Niezbędną zatem przesłanką, która musi być spełniona do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu jest wcześniejsze złożenie zażalenia w trybie powołanego przepisu art. 37 k.p.a. do organu administracji publicznej wyższego stopnia
Bezsporną w sprawie jest okoliczność, że skarżący nie złożył zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. na niezałatwienie przez Starostę [....] sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. do organy administracji publicznej wyższego stopnia, a tym samym nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia o jakich mowa w przepisie art. 52 par l p.p.s.a
W tym stanie rzeczy, skoro skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia w toku postępowania administracyjnego przysługującego mu z mocy art. 37 k.p.a., to wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd odrzucił skargę na podstawie przepisu art. 58 par l pkt. 6 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.