Uzasadnienie
Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 listopada 2023 r., sygn. akt II SAB/Kr 163/23 w sprawie ze skargi K. M. na bezczynność Małopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Krakowie w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji wstrzymującej wykonywanie robót remontowych orzeczono o tym, że Małopolski Wojewódzki Konserwator Zabytków w Krakowie dopuścił się bezczynności, a bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (pkt I sentencji wyroku). Ponadto zobowiązano Małopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Krakowie do wydania aktu odnośnie wniosku z dnia 30 listopada 2022 r. w terminie miesiąca od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi oraz zasądzono od Małopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Krakowie na rzecz K. M. sumę pieniężną w wysokości 500 złotych (słownie: pięćset złotych, pkt II i III sentencji wyroku). W pkt IV sentencji wyroku zasądzono od Małopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Krakowie na rzecz K. M. kwotę 100 złotych (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
W dniu 14 grudnia 2023 r. do tut. Sądu wpłynęło zażalenie K. M. na w/w wyrok w zakresie orzeczenia dotyczącego kosztów postępowania. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, iż tytułem zwrotu kosztów postępowania zasądzono na rzecz K. M. od Małopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Krakowie kwotę 100 złotych, nie uwzględniając kosztów zastępstwa procesowego oraz kwoty uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (t.j. Dz.U. z 2023, poz. 1634, dalej p.p.s.a.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej.
Zgodnie z art. 195 § 2 p.p.s.a. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.
Przedmiotowy wyrok został pełnomocnikowi skarżącego doręczony w dniu 4 grudnia 2023 r., zaś wniosek wpłynął do tut. Sądu w dniu 14 grudnia 2023 r., złożony na dzienniku podawczym Sądu. W świetle treści pisma z dnia 6 grudnia 2023 r. nie budzi wątpliwości, że kwestionowany jest brak pełnego rozstrzygnięcia w pkt IV wyroku w zakresie kosztów postępowania.
Uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów w trybie art. 157 p.p.s.a. następuje jedynie w tych wypadkach, w których sąd nie orzekł o kosztach, mimo że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania. Jeżeli natomiast sąd orzekł o nich w jakimś zakresie, np. zasądził koszty postępowania, lecz w mniejszym rozmiarze, niż żądała tego strona, na to postanowienie o kosztach przysługuje jej zażalenie.
Poza sporem pozostaje, że skarżący K. M. był w postępowaniu reprezentowany przez pełnomocnika profesjonalnego, radcę prawnego G. K. (k. 8 sądowych akt sprawy) oraz, że pełnomocnik uiścił opłatę skarbową od pełnomocnictwa. W myśl art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Nie budzi wątpliwości zatem, że oprócz kwoty 100 złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego, należało zasądzić na rzecz skarżącego K. M. od Małopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Krakowie dodatkowo kwotę 497 złotych obejmującej koszty zastępstwa procesowego (480 złotych) oraz kwotę uiszczonej opłaty od pełnomocnictwa (17 złotych).
Mając powyższe na uwadze zażalenie zasługuje w pełni na uwzględnienie, dlatego też na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. uchylono pkt IV wyroku i orzeczono o kosztach postępowania w tym zakresie w ten sposób, że zasądzono na rzecz K. M. od Małopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Krakowie kwotę 597 złotych (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.