Uzasadnienie
Skarżący G. T. M. wniósł skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie [...]. W sprawie tej organ wydał w dniu 22 listopada 2006 r., w trybie art. 37 par. 2 kpa, po rozpatrzeniu zażalenia skarżącego na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Powiat Grodzki, postanowienie o nie wyznaczaniu organowi I instancji terminu załatwienia sprawy, wobec wyznaczenia terminu przez ten organ. Skarżący w skardze kwestionując treść powyższego postanowienia wniósł o zobowiązanie organu do wyznaczenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzory Budowlanego terminu do merytorycznego zakończenia sprawy o rozbiórkę samowoli budowlanej przy ul. [...] w K., o zobowiązanie organu do ustalenia kręgu osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie oraz do ukarania dyscyplinarnego pracownika PINB w K. winnego opieszałości w załatwieniu sprawy terminie, a także o zasądzenie kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270), w skrócie ppsa stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z kolei § 2 pkt 8 tego przepisu stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt. 1-4 tego przepisu.
Stosownie do art. 37 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Wniesienie zażalenia w trybie art. 37 kpa jest warunkiem formalnym wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu. Niewyczerpanie tego środka skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej. W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł zażalenie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na bezczynność organu niższego stopnia. Organ wyższego stopnia wydał postanowienie w oparciu o art. 37 par. 2 kpa.
Na postanowienie wydane przez organ wyższego stopnia w trybie art. 37 par. 2 nie przysługuje zażalenie. Ma ono charakter incydentalny - nie kończy postępowania w sprawie ani nie ma charakteru rozstrzygającego co do istoty sprawy, lecz jest wydane w wyniku w wyniku czynności nadzorczej. Postanowienie takie nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego (wyrok WSA z 6.06. 2005 r. I SA/Wa 941/04, post. NSA z 12.
- 01. 2004 r., sygn. akt IV SAB 177/00, lex nr 179056).
Skarga na bezczynność dotyczy organu, który prowadzi postępowanie w sprawie - organu właściwego do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia, nie zaś organu, do którego kompetencji należy rozpoznanie zażalenia na bezczynność organu prowadzącego postępowanie w sprawie. Jak stwierdził WSA w powołanym wyżej Wyroku z 6.06.2005 r. wyczerpanie przez skarżącego trybu przewidzianego w art. 37 kpa, warunkuje wniesienie skargi na bezczynność, ale na bezczynność organu pierwszej instancji.
Zgodnie z przepisem art. 58 par. 1 pkt. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) w skrócie ppsa, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn poza wymienionymi w art. 58 par. 1 pkt. 1-5 jej wniesienie jest niedopuszczalne. Skoro przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują wniesienia skargi na postanowienie wydane trybie art. 37 par. 2 kpa, skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. jako niedopuszczalną należało odrzucić.
Wobec powyższego, w oparciu o art. 58 par. 1 pkt. 6, oraz par. 2 ustawy ppsa orzeczono jak w sentencji.