Uzasadnienie
W niniejszej sprawie skarżący Z. B. złożył w dniu 21 listopada 2012r. skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T..
Na rozprawie w dniu 27 marca 2013r. Sąd zakreślił pełnomocnikowi skarżącego 14 dniowy termin do wykazania, iż skarżący wyczerpał tryb formalny do złożenia skargi na bezczynność poprzez przedłożenie odpisu zażalenia, którym mowa w art. 37 kpa.
Skarżący Z. B. do pisma z dnia 5 kwietnia 2013r. dołączył zawiadomienie przesłane przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., w którym organ ten w trybie skarg i wniosków kpa uznał za bezzasadną skargę Z. B., wniesioną dnia 23 lipca 2012r. na zaniedbanie i nienależyte wykonywanie zadań przez PINB w T.. Natomiast pełnomocnik skarżącego do pisma z dnia 17 kwietnia 2013r. przedłożył odpis zażalenia Z. B. adresowanego do Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego w W. za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego w K..
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. póz. 270 ze zm.), określanej dalej jako "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Art. 37 § 1 k.p.a. przewiduje możliwość wniesienia przez stronę postępowania zażalenia na nie załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania. Zażalenie to służy do organu administracyjnego wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności.
Zażalenie, o jakim mowa w art. 37 § 1 k.p.a., jest środkiem zaskarżenia przewidzianym w art. 52 § 2 p.p.s.a., który skarżący musi wyczerpać, by móc skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego.
W niniejszej sprawie skarżący, pomimo wezwania przez Sąd, nie przedstawił dokumentu, z którego wynikałoby, iż złożył w trybie art. 37 kpa zażalenie do organu administracyjnego wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności, czyli do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T., a dopiero po spełnieniu tego warunku dopuszczalne jest złożenie skargi do sądu administracyjnego. Nie można przy tym uznać, aby skarżący wypełnił powyższy wymóg, wskazaną w piśmie z dnia 5 kwietnia 2013r. skargą wniesioną w dniu 23 lipca 2012r., gdyż z zawiadomienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30 października 2012r. wynika, że skarga ta została wniesiona i rozpatrzona w trybie skarg i wniosków wg przepisów Działu VIII kpa, a nie w trybie zażalenia z art. 37 kpa.
Nadto również pismo z dnia 19 listopada 2012r. przedłożone przez pełnomocnika skarżącego w dniu 17 kwietnia 2013r. nie spełnia tego wymogu. Pismo to bowiem można jedynie uznać za ewentualne zażalenie złożone do GINB w W. na bezczynność WINB-u w K., co wynika z jego zaadresowania.
Stosownie zatem do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niezłożenie zażalenia w powyżej przedstawionym trybie przed wniesieniem skargi do sądu sprawia, że jest ona niedopuszczalna. Dlatego też, na podstawie powyższego przepisu, należało orzec jak w sentencji.