Uzasadnienie
M. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Starostę postępowania administracyjnego o sygnaturze [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości.
Postanowieniem z dnia 28 marca 2019 r. Sąd odrzucił ww. skargę.
Dnia 16 kwietnia 2019 r. skarżąca wniosła zażalenie obarczone brakami formalnymi i fiskalnymi.
W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z 25 kwietnia 2019 r., pismami z 29 kwietnia 2019 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych i fiskalnych zażalenia - w terminie 7 dni od doręczenia wezwania - pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Wezwanie do usunięcia braków zażalenia, ekspediowane do skarżącej na adres wskazany w skardze k. 2, zażaleniu k. 29 i kopercie k. 30, po dwukrotnym awizowaniu, powróciło do Sądu z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie" – niepodjęta przesyłka w aktach k. 36.
Zakreślony skarżącej termin do uzupełnienia braków zażalenia upłynął bezskutecznie. Skarżąca nie uzupełniła braków zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednol. Dz. U. z 2018 poz. 1302 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesiona po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie do art. 194 § 3 tej ustawy zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Powinno też być wniesione wraz z odpisami - dla doręczenia ich stronom (art. 47 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
Ponieważ zażalenie skarżącej było obarczone brakami formalnymi i fiskalnymi, skarżąca została wezwana o ich usunięcie. Wezwanie do usunięcia braków zażalenia zostało ekspediowane do skarżącej na adres wskazany w skardze k. 2, zażaleniu k. 29 i kopercie k.
- 30. Po dwukrotnym awizowaniu powróciło do Sądu z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie" – niepodjęta przesyłka w aktach k. 36.
Sąd miał na uwadze, że w treści zażalenia z 16 kwietnia 2019 r. k.29 skarżąca, pod wskazanym dotychczasowym adresem, zawarła adnotację: "informuję, że będę nieobecna do 30.6.br.pod tym adresem", jednakże skarżąca nie wskazała Sądowi żadnego innego aktualnego adresu dla doręczeń, a we wszelkiej korespondencji od Sądu (k. 8, k. 15, k. 24, k. 34, k.
- 35) skarżąca była pouczana o obowiązku zawiadomienia Sądu o każdej zmianie adresu i skutkach jego zaniechania.
Wobec powyższego przesyłka z k. 36 została pozostawiona w aktach ze skutkiem doręczenia. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru tej przesyłki widnieje adnotacja doręczyciela o miejscu pozostawienia pisma do dyspozycji adresata. Widnieje również data pierwszego i drugiego awiza oraz data zwrotu do nadawcy niedoręczonej przesyłki. Określono również w sposób jednoznaczny miejsce pozostawienia awiza – oddawcza skrzynka pocztowa adresata. Druk zawiera podpis doręczyciela. W trybie art. 73 p.p.s.a. istotne jest, aby na kopercie zawarto informację o jej dwukrotnym awizowaniu, co w kontrolowanej sprawie miało miejsce. Dokument potwierdzenia odbioru stanowi dokument urzędowy, który korzysta z domniemania zgodności z prawdą. Innymi słowy pocztowy dowód doręczenia przesyłki stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Pogląd ten jest ugruntowany w orzecznictwie sądowym (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 30 kwietnia 1998 r., sygn. III CZ 51/98, opubl.
OSNC 1998; wyrok NSA z 12 grudnia 2008 r. sygn. II GSK 555/08, LEX nr 52569). Taki charakter zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki uzasadnia przyjęcie, że dokument ten korzysta z domniemania prawdziwości.
Wobec prawidłowości doręczenia zastępczego wezwania skarżącej należy stwierdzić, że skarżąca - pomimo wezwania - nie usunęła braków zażalenia, zatem należało je odrzucić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.