Uzasadnienie
Skarżący M.F. w skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu, wniósł o zobowiązanie Burmistrza Miasta i Gminy w O., do podjęcia czynności egzekucyjnych mających na celu doprowadzenie do wykonania przez R. i D. D. obowiązku nałożonego na nich ostateczną decyzją Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...].11.2000 r., Nr: [...] nakazującej im udrożnić istniejący rowek odprowadzający wody opadowe z drogi i posesji, usytuowany na granicy działek nr "1" i "2" na odcinku do bramy "wodzieniaka" w terminie do dnia 15.12.2000r.
Na uzasadnienie skargi M.F. podał, że wielokrotnie zwracał się do Urzędu Miasta i Gminy z prośbami i przynaglaniem o wyegzekwowanie obowiązku nałożonego przedmiotową ostateczną decyzją, gdyż woda stagnuje na jego działce tworząc zastoiny i podtapiając położone na niej budynki. Ponieważ jego prośby nie odniosły skutku, zmuszony był złożyć zażalenie na niezałatwienie sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Kolegium uznało za zasadne jego zażalenie na niezałatwienie przez Burmistrza w terminie sprawy dotyczącej realizacji ostatecznej decyzji administracyjnej z dnia [...].11.2000r. Nr:[...] i wyznaczyło Burmistrzowi dodatkowy termin do dnia 15.6.2002r. wszczęcia postępowania egzekucyjnego zmierzającego do wykonania tej decyzji oraz zarządziło wyjaśnienie przyczyn i ustalenie winnych niezałatwienia sprawy w terminie. Burmistrz wezwał zobowiązanych; R. i D. D. upomnieniem stosownie do art. 15 ustawy z dnia 17.06.1966r., o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji [...], i na tym poprzestał. Faktycznie mimo upływu zakreślonego terminu Burmistrz nie podjął żadnych czynności przewidzianych przepisami prawa zmierzających do załatwienia sprawy.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy w O., nie precyzując swojego stanowiska, podał, że strony od lat pozostają w konflikcie na tle sporów granicznych. Zapewnił, że podejmie czynności w sprawie, po zakończeniu postępowania rozgraniczeniowego i przedłożeniu przez strony wyroku sądowego. Dodał że "wodzieniak" jest utrzymywany przez zobowiązanych R. i D. D. w stanie drożności, jednakże napływające wody powodują częste jego zamulanie.
Rozpoznając skargę, Sąd zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/ - sprawy, w których skargi zostały wniesione do naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.01.2004r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30.08.2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Właściwym zatem do rozpoznania niniejszej skargi w myśl powołanych przepisów jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Skarga jest uzasadniona.
W świetle twierdzeń skarżącego i okoliczności wskazanych w odpowiedzi na skargę, fakt niezałatwienia sprawy przez Burmistrza Miasta i Gminy w O. w obowiązującym terminie i wskazanym w postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie budzi wątpliwości.
Wykazane zostało przez skarżącego zachowanie przez niego warunków formalnych, niezbędnych do wniesienia skargi tj. wyczerpanie środka zaskarżenia wymaganego przepisem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przez wniesienie w trybie art. 37 § l k.p.a. zażalenia do organu wyższego stopnia w rozumieniu art. 17 k.p.a. tj. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Zażalenie to zostało uwzględnione postanowieniem z dnia [...].05.2002r. znak: [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wyznaczającym Burmistrzowi Miasta i Gminy w O. dodatkowy termin do dnia 15.06.2002r., do wszczęcia postępowania egzekucyjnego zmierzającego do wykonania jego ostatecznej decyzji. Termin ten, co jest bezsporne nie został zachowany przez stronę przeciwną i do dnia rozpoczęcia rozprawy nie nastąpiło wszczęcie egzekucji.
W tym stanie rzeczy, skargę należało uznać za uzasadnioną, i uwzględniając ją orzec jak w sentencji na podstawie art. 149 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.