Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 listopada 2023 r. J. P., M. K. i Z. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Małopolskiego w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość.
Zarządzeniem z dnia 19 grudnia 2023 r. wezwano skarżących do uzupełnienia skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez:
1/ przedstawianie dowodu, że przed wniesieniem skargi na bezczynność Wojewody Małopolskiego wyczerpali tryb określony w art. 37 § 1 K.p.a. tj. wnieśli do organu wyższego stopnia ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie;
2/ podanie swoich numerów pesel;
3/ podpisanie skargi przez M. K. oraz Z. K.;
4/ sprecyzowanie skargi wniesionej na bezczynność Wojewody Małopolskiego poprzez jednoznaczne wskazanie jakiego postepowania dotyczy zarzucana bezczynność, na czym bezczynność ta polega oraz wskazanie na czym polegało naruszenie interesu prawnego skarżących.
Odpis powyższego zarządzenia został kolejno odebrany przez skarżących w dniu 28 grudnia 2023 r. (J. P.), 28 grudnia 2023 r. (Z. K.) oraz 29 grudnia 2023 r. (M. K.).
W odpowiedzi na powyższe Z. K. nadesłał pismo z dnia 2 stycznia 2024 r. w którym wskazał swój pesel oraz opisał dotychczasowy przebieg postępowania. Jednakże nie zrealizował wezwania Sądu w zakresie podpisania skargi. Do chwili obecnej M. K. nie odpowiedział na wezwanie sądu. Dlatego też postanowieniem z dnia 24 stycznia 2024 r. WSA w Krakowie odrzucił skargę w stosunku do M. K. i Z. K..
Wskazać należy, że z pism nadesłanych przez J. P. nie wynika, aby poprzedził skargę do sądu administracyjnego ponagleniem. Pisma te opisują dotychczasowy przebieg sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei w myśl art. 53 § 2b P.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie lub do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Z powyższego wynika, że niezbędnym warunkiem zaskarżenia przewlekłego prowadzenia postępowania w aktualnym stanie prawnym jest złożenie ponaglenia w trybie art. 37 K.p.a.
W niniejszej sprawie pism nadesłanych przez skarżącego nie można zakwalifikować jako ponaglenia. Z ich treści wynika, że skarżący opisywał dotychczasowy przebieg postępowania i swoje żądania.
Ponieważ złożona w niniejszej sprawie skarga, nie została poprzedzona złożeniem ponaglenia, jest ona niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.
Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu w kwocie 100 zł (punkt 2 sentencji postanowienia) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy