Uzasadnienie
A. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pismo z dnia 8 lutego 2017 r. z którego wynika, że skarży bezczynność Wojewody [...] w zakresie wniosków z dnia 9 grudnia 2016r. o wydanie kopii dokumentów, tj.: "decyzji Ministra Rolnictwa o przekształceniu parceli gruntowej liczba katastralna [...] gm. kat. [...], stanowiącej łąkę (pastwisko) klasy V, wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, w parcelę budowlaną'', "decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w sprawie zmiany sposobu użytkowania kaplicy [...] na cele użyteczności publicznej" oraz "decyzji Wojewody zatwierdzającej utworzenie działki ewidencyjnej nr [...] obr. [...] w [...]".
Zarządzeniem z dnia 24 lutego 2017 r. Sąd wezwał A. F. do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia przez sprecyzowanie przedmiotu skargi (polegające na złożeniu oświadczenia, czy skarga dotyczy wniosku z dnia 9 grudnia 2016r. w sprawie 1. "przesłania decyzji Ministra Rolnictwa (...), czy 2. "decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (...)" czy też 3. "decyzji Wojewody zatwierdzającej (...)".
Odpis powyższego zarządzenia został prawidłowo doręczony
A. F. w dniu 6 marca 2017r., co wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach.
Sąd zważył, co następuje
Z uwagi na fakt, że kontrola sądu administracyjnego dotyczy tylko konkretnej formy działalności organu administracji publicznej lub jego bezczynności w konkretnej zindywidualizowanej sprawie, a nie całokształtu jego działalności, czy bezczynności, to brak precyzyjnego wskazania przez stronę skarżącą konkretnej zindywidualizowanej sprawy, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 lub 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718), w skardze i w pismach procesowych uniemożliwia merytoryczne rozpatrzenie skargi. W niniejszej sprawie natomiast treść złożonej do Sądu skargi nie pozwala Sądowi na jednoznaczne ustalenie w rozpatrzeniu jakich konkretnych wniosków skierowanych do Wojewody [...] organ ten pozostawał bezczynny.
W przepisie art. 57 § 1 Ppsa zostały określone wymogi jakie powinna spełniać skarga do sądu administracyjnego. Wynika z nich m.in. obowiązek strony polegający na konieczności określenia: zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; czy określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego. Ten przepis jest konsekwencją zasady skargowości, co oznacza, że tylko strona skarżąca w skardze może wskazać przedmiot zaskarżenia, który podlegać będzie kontroli sądu administracyjnego. Ani Sąd, ani organ administracji, za pośrednictwem którego strona wniosła skargę, ani ktokolwiek inny nie jest uprawniony do określenia przedmiotu zaskarżenia za skarżącego. To skarżący decyduje, który konkretnie akt lub czynność albo bezczynność będą przedmiotem kontroli legalności dokonywanej przez sąd administracyjny." (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wa 19/15 – publ. CBOIS).
Sposób redakcji skargi wniesionej do Sądu przez skarżącego uniemożliwia Sądowi zrekonstruowanie treści jego żądania. Taki sposób sformułowania skargi powoduje, że żądania strony nie są wskazywane w sposób zrozumiały, jasny i precyzyjny, tj. taki który pozwoliłby Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie wskazać jaki konkretny wniosek skarżącego nie został rozpoznany.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarga na bezczynność wniesiona w piśmie z dnia 8 lutego 2017 r. nie wskazuje przedmiotu zaskarżenia w taki sposób, aby nadać jej dalszy bieg.
Nadto wyjaśnienie przedmiotowej kwestii dodatkowo komplikuje sam skarżący, który w piśmie z dnia 25 marca 2017r. (zresztą po terminie zakreślonym przez Sąd) zatytułowanym "odpowiedź na pismo wezwanie z dnia 28.02.2017r.", poinformował Sąd, że jego skarga na bezczynność Wojewody [...] dotyczy "podżegania do nienawiści wobec osób pochodzenia żydowskiego oraz kontynuacji zbrodniczych celów Urzędu Bezpieczeństwa zlikwidowanego w 1990r."
Przede wszystkim jednak z uwagi na to, że skarżący w wyznaczonym 7-dniowym terminie nie usunął braku formalnego skargi poprzez wskazanie wniosku, którego dotyczy skarga w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.