Uzasadnienie
W dniu 12 marca 2010 r. J.K. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika adw. K.M.-Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie rozpoznania odwołania skarżącego z dnia 14 września 2000 r. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2000 r.
W uzasadnieniu podniósł, że pismem z 24 lipca 2008 r. wezwał ww. organ do wskazania, czy organ l instancji przekazał odwołanie. Następnie pismem z 27 lutego 2010 r. skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa polegającego na nie załatwieniu sprawy w terminie.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie. Podał, że faktycznie doszło do zwłoki w rozpoznaniu odwołania, ale obecnie nie pozostaje już w bezczynności, gdyż decyzją z [...] marca 2010 r., znak: [...] uchylił decyzję organu l instancji i przekazał mu sprawę do ponownego rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)- dalej p.p.s.a. sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów.
Zgodnie z art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Instytucja skargi na bezczynność ma więc na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd oceniając, czy organ pozostaje w bezczynności bierze pod uwagę sytuację istniejącą w dacie orzekania. Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania.
Tym samym, jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to przestaje on być w bezczynności. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się bezprzedmiotowe. Sąd orzekający w niniejszym składzie podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z dnia 20 stycznia 2009 r. sygn. II OSK 812/08, który stwierdził, że orzekając w sprawie dotyczącej skargi na bezczynność organu, sąd nie przeprowadza kontroli określonego aktu lub czynności danego organu, lecz biorąc za podstawę stan faktyczny i prawny danej sprawy rozstrzyga, czy istotnie organ pozostaje w bezczynności.
W przedmiotowej sprawie po wniesieniu skargi, a przed jej rozpoznaniem przez Sąd, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. którego działanie było objęte skargą na bezczynność wydał [...] marca 2010 r. decyzję znak [...], którą uchylił zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Powiat Grodzki i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu organowi. W tej sytuacji uznać należy, że organ nie pozostaje w bezczynności. Tym samym w sprawie zaistniały podstawy uzasadniające umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na mocy art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 §1 p.p.s.a.