Uzasadnienie
A. P. ("Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność S. B. w sprawie udostępnienia informacji publicznej.
Skarżący podał, że S. B. prowadzi działalność gospodarczą pod firmą "S. B. Licencjonowane Administracja Zarządzanie A-Z" w K. i jest zarządcą budynków, których współwłaścicielem jest Gmina Miejska Kraków.
W dniu 6 lutego 2023 r. Skarżący skierował na adres e-mail, opublikowany na stronie firmy S. B., wniosek o udzielenie informacji publicznej o treści:
"1) Czy względem nieruchomości, w których Gmina Miejska Kraków jest współwłaścicielem, a względem których Państwo ich zarządcą, zawierali Państwo umowy z panem D. B., prowadzącym działalność gospodarczą pod firmą: D. B. B. Usług Technicznych [...]
- 2) jeżeli ww. umowy były lub są przez Państwa zawierane, to proszę o wskazanie przedmiotu ww. umów oraz przygotowanie ww. umów do wglądu"
Skarżący podał, że pomimo upływu 14 dni, nie otrzymał żadnej odpowiedzi.
Zdaniem skarżącego, S. B. jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej w zakresie w jakim jest zarządcą mienia Gminy Miejskiej Kraków. Natomiast informacją publiczną jest każda wiadomość dotycząca gospodarowania mieniem komunalnym, wytworzona przez podmioty, które tym mieniem gospodarują w ramach powierzonych im obowiązków, niezależnie od tego czy podmioty te należą do podmiotów władzy publicznej czy też nie.
W odpowiedzi na skargę pan S. B. wniósł o odrzucenie skargi i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazał, że zarządza nieruchomościami wspólnot mieszkaniowych, w których Gmina Miejska Kraków ma mniejszościowe udziały i nie realizuje żadnych zadań publicznych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu z powodu jej niedopuszczalności.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259), zwanej dalej: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 i 2185), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 i 2707), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2022 r. poz. 813, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
W przypadku skargi na bezczynność organu przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu, lecz brak ich podjęcia w określonej formie oraz w określonym terminie. W konsekwencji zarzut bezczynności powinien pojawić się wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania np. decyzji lub innego aktu administracyjnego albo podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Dla uznania bezczynności prowadzenia postępowania przez organ konieczne jest więc ustalenie, że organ administracyjny był zobowiązany, na podstawie obowiązujących przepisów prawa, do prowadzenia postępowania administracyjnego w celu wydania decyzji, aktu lub podjęcia czynności i mimo to nie podejmuje w terminie działań mających na celu uczynienie zadość temu obowiązkowi lub odmawia ich podjęcia. Zaskarżenie bezczynności jest natomiast dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowień, aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. W razie stwierdzenia, że brak jest podstaw do realizacji żądania w jednej z form działania organów administracji określonych w 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. i podlegających kontroli sądów administracyjnych, skarga na bezczynność kontroli takiej również nie może być poddana i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Sposób wykonywania obowiązków zarządcy wspólnoty mieszkaniowej dokonywany w oparciu o ustawę z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048 ze zm.), nie jest ani wykonywaniem władzy publicznej, ani wykonywaniem zadań publicznych. Żaden przepis tej ustawy nie przyznaje zarządcy wspólnoty mieszkaniowej prawa do załatwiania spraw z zakresu administracji publicznej.
Zarządzając wspólnotą mieszkaniową pan S. B. nie wykonuje w tym zakresie funkcji administracji publicznej. Nie jest to bowiem podmiot powołany z mocy prawa do załatwiania spraw z zakresu administracji publicznej, a jego działania nie mają charakteru władczych działań organów administracji publicznej.
Ponadto w myśl art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 roku, poz. 902 ze zm.) – dalej jako "u.d.i.p.", podmiotami zobowiązanymi do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności:
- 1) organy władzy publicznej,
- 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych,
- 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa,
- 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego,
- 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.
Przepis ten wskazuje, jakie podmioty są zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej, z tym zastrzeżeniem, że mają one obowiązek udostępnienia informacji publicznej wtedy, gdy są w jej posiadaniu.
W niniejszej sprawie, przedmiotem skargi jest bezczynność S. B., tj. przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą z zakresu zarządzania nieruchomościami w zakresie udzielenia informacji o zawartych umowach między wspólnotami mieszkaniowymi a zarządcą nieruchomości.
Zgodnie z art. 184b ustawy z dnia 24 lutego 2023 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 344) – dalej: "u.g.n.". Zarządzanie nieruchomością polega na podejmowaniu decyzji i dokonywaniu czynności mających na celu zapewnienie racjonalnej gospodarki nieruchomością, a w szczególności:
- 1) właściwej gospodarki ekonomiczno-finansowej nieruchomości;
- 2) bezpieczeństwa użytkowania i właściwej eksploatacji nieruchomości;
- 3) właściwej gospodarki energetycznej w rozumieniu przepisów prawa energetycznego;
- 4) bieżące administrowanie nieruchomością;
- 5) utrzymanie nieruchomości w stanie niepogorszonym zgodnie z jej przeznaczeniem;
- 6) uzasadnione inwestowanie w nieruchomość.
Zakres zarządzania nieruchomością określa umowa o zarządzanie nieruchomością, zawarta z jej właścicielem, wspólnotą mieszkaniową albo inną osobą lub jednostką organizacyjną, której przysługuje prawo do nieruchomości, ze skutkiem prawnym bezpośrednio dla tej osoby lub jednostki organizacyjnej (art. 185 u.g.n.).
Zarządca nie jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej na podstawie art. 4 u.d.i.p. Nie jest on władzą publiczną, nie wykonuje zadań publicznych ani też nie dysponuje majątkiem publicznym. Nie jest również podmiotem reprezentującym inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.
Mając na uwadze powyższe okoliczności należy wskazać, że przedmiotowa sprawa bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej przez zarządcę nieruchomości – przedsiębiorcę prowadzącego działalność gospodarczą z zakresu zarządzania nieruchomościami, w zakresie udzielenia informacji o zawartych umowach między wspólnotami mieszkaniowymi a zarządcą nieruchomości nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Wpis od skargi został zwrócony na podstawie art. 232 § 1 pkt.
- 1) p.p.s.a.
Skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt.
- 1) p.p.s.a.