Uzasadnienie
Pismem z 2 sierpnia 2005 r. Stowarzyszenie "B" działając na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej wniosło o przesłanie na swój adres wyników egzaminów konkursowych na aplikację prokuratorską w 2005 r. oraz listy kandydatów zakwalifikowanych.
W odpowiedzi prokurator Prokuratury Apelacyjnej K.K. działając z upoważnienia Prokuratora Apelacyjnego w K. 12 sierpnia 2005 r. pismem [...] podał, że konkurs dla kandydatów na aplikantów prokuratorskich dla całego obszaru apelacji odbył się w dniach 29 czerwca 2005 r. i 4 - 21 lipca 2005 r. Spośród 151 osób ubiegających się o zezwolenie na odbywanie aplikacji, które zgłosiły się na egzamin pisemny do części ustnej zakwalifikowano 85 kandydatów tj. wszystkich, którzy uzyskali minimum 39 punktów z części pisemnej. Po przeprowadzeniu części ustnej komisja zakwalifikowała do przyjęcia na pozaetatową aplikację prokuratorską wszystkich kandydatów, którzy uzyskali (z części pisemnej i ustnej) co najmniej 59 punktów. Osób takich było 45, przy czym 10 z okręgu kieleckiego, 23 z okręgu k. i po 6 z okręgów n. i t. Równocześnie Prokurator Apelacyjny stwierdził, iż nie może udostępnić imiennej listy osób zakwalifikowanych na aplikację prokuratorską w 2005 r. z uwagi na to, że zainteresowane osoby wyraziły zgodę na przetwarzanie ich danych osobowych wyłącznie dla celów rekrutacyjnych. Ponadto aplikantom pozaetatowym nie przysługuje status osoby publicznej (nie będą zatrudnione w prokuraturze), a zatem informacja w tym zakresie nie jest informacją publiczną.
W dniu 2 września 2005 r. Stowarzyszenie "B." wezwało Prokuratora Apelacyjnego w K. do usunięcia naruszenia prawa polegającego na niepodpisaniu pisma (znajduje się na nim tylko znak uniemożliwiający identyfikację autora) oraz na nieprzesłaniu wnioskodawcy wyników egzaminów konkursowych na aplikację prokuratorską w 2005 r. oraz listy kandydatów zakwalifikowanych, które to dane w ocenie wnioskodawcy stanowią informacje publiczne.
Na wezwanie Prokurator Apelacyjny w K. pismem z dnia 15 września 2005 r. podtrzymał swoje poprzednie stanowisko oraz uznał, że pismo zostało należycie podpisane.
W dniu 21 października 2005 r. Stowarzyszenie wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Prokuratora Apelacyjnego, którą Sąd w dniu 28 kwietnia 2006 r. wobec nieuzupełnienia w terminie zakreślonym braku formalnego skargi - odrzucił.
W dniu 11 lipca 2006 r. Stowarzyszenie skargę ponowiło wnosząc o stwierdzenie bezczynności Prokuratora Apelacyjnego oraz naruszenia przez niego prawa i nakazanie mu zgodnego z prawem rozpatrzenia wniosku w terminie 3 dni i zasądzenie kosztów postępowania.
Stowarzyszenie kwestionuje podpisy na pismach przesłanych Stowarzyszeniu oraz fakt nieprzesłania Stowarzyszeniu wyników egzaminów konkursowych na aplikacje prokuratorską w 2005 r. oraz listy kandydatów zakwalifikowanych.
W odpowiedzi na skargę Prokurator Apelacyjny wnosi o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 15 stycznia 2007 r. Przewodniczący Stowarzyszenia P.B. stwierdził, że wynik egzaminów na aplikację jest pojęciem zdefiniowanym w ustawie, bowiem chodzi o liczbę punktów uzyskanych przez poszczególnych kandydatów. Stwierdzenie tych wyników jest dokumentem urzędowym, wobec tego podlega udostępnieniu w oparciu o przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skarżący powołał się przy tym na orzecznictwo NSA dotyczące wyników egzaminów na studia, uznanych za informację publiczną. W konkluzji zarzucił, że informacja nie została Stowarzyszeniu udzielona, bowiem została przekazana w formie przetworzonej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Odnośnie do prawidłowości podpisu na dokumentach prokuratury Sąd podziela stanowisko zawarte w sprawie II SAB/Kr 73/06, gdzie wyjaśniono dlaczego nie można dopatrzeć się naruszenia prawa w nieprawidłowym podpisaniu dokumentów kierowanych do Stowarzyszenia przez Prokuratora Apelacyjnego lub prokuratorów przez niego upoważnionych. W prawie cywilnym kwestia podpisu ma znaczenie przy problematyce czynności prawnych. Jednakże akty władzy administracyjnej ani też decyzje administracyjne nie są czynnościami prawnymi. Nie są nimi także wyroki sądowe. Tym niemniej wbrew temu, co twierdzi skarżący wśród przedstawicieli doktryny prawa cywilnego nie ma zgodności poglądów na temat podpisu, o którym mowa w art. 78 § 1 k.c., za wyjątkiem stwierdzenia, że ani facsimile, ani podpis maszynowy czy odbity na ksero nie są podpisem, gdyż nie mają charakteru "własnoręcznego znaku". Przepis ten nie wyjaśnia co ten znak własnoręczny ma wyrażać.
Jedni z przedstawicieli doktryny uważają, że "podpis powinien wyrażać co najmniej pełne nazwisko składającego oświadczenie woli, chociaż nie musi ono być złożone w postaci łatwo czytelnej, ale za to charakterystycznej dla osoby odpisującej się" (Z. Radwański w:/ System prawa cywilnego, t. I cz. ogólna, Ossolineum 1985, str. 624) i dlatego są zdania, że tzw. parafa (inicjały), ani tym bardziej inne niż słowne znaki tożsamości nie są podpisem. Istnieją jednakże odmienne poglądy, zgodnie z którymi np. "obowiązujący porządek prawny nie zawiera żadnego ogólnie ujętego przepisu, który by bezpośrednio i wyraźnie stanowił, że każda osoba fizyczna jest w ten właśnie i tylko w ten sposób indywidualizowana lub statuował obowiązek albo prawo korzystania z takiej indywidualizacji" (S. Grzybowski w:/ System prawa cywilnego t. I cz. ogólna, Ossolineum 1985, str. 327 oraz tamże przypis 191 str. 624). "Przepisy k.c. nie odnoszą się do imienia i nazwiska nawet wówczas, gdy mówią o podpisie.
Nie ma (...) podstaw do podzielenia poglądu, jakoby we wszystkich sytuacjach, w szczególności w obrocie cywilnym, istniał obowiązek używania wyłącznie ustalonych nazwisk i imion, i to w postaci uwidocznionej w aktach stanu cywilnego lub w dowodzie osobistym (...)" (tamże str. 328).
Wszyscy prokuratorzy stanowią jedną instytucję - prokuraturę (art. 1 ust. 1 ustawy z 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze, Dz. U z 2002 r. Nr 21 poz. 206). Zgodnie z § 31 ust. 1 zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z 11 października 2005 r. w sprawie organizacji i zakresu działania sekretariatów oraz innych działów administracyjnych powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratur (Dz. Urz. MS 2005 Nr 6 poz.
25) w piśmie wysyłanym przez prokuraturę "podaje się nazwę prokuratury, sygnaturę akt sprawy, datę podpisania pisma, stanowisko służbowe oraz imię i nazwisko podpisującego. Pełne brzmienie stanowiska służbowego i imienia może być zastąpione odpowiednim skrótem". Pisma kierowane do skarżącego posiadały wszystkie te elementy.
Odpowiadając na wniosek o udostępnienie informacji publicznej pismem z 12 sierpnia 2005 r. Prokurator Apelacyjny w K. poinformował stronę skarżącą ile osób ubiegało się o przyjęcie na aplikację prokuratorską w 2005 r., ilu kandydatów po uzyskaniu z części pisemnej egzaminu minimum 39 punktów zostało zakwalifikowanych do części ustnej egzaminu oraz ile osób (z podziałem na poszczególne okręgi) uzyskało na całym egzaminie powyżej 59 punktów, co było równoznaczne z przyjęciem na aplikację. W tym zakresie Prokurator Apelacyjny udzielił informacji publicznej dotyczącej rekrutacji na aplikację. Natomiast odmawiając w tym samym piśmie Stowarzyszeniu "B." przesłania imiennej listy osób zakwalifikowanych na aplikację prokuratorską w 2005 r. Prokurator Apelacyjny w K. wskazał, że zainteresowane osoby wyraziły zgodę na przetwarzanie ich danych osobowych wyłącznie dla celów rekrutacyjnych.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112 poz. 1198) podmiotowi, któremu odmówiono prawa dostępu do informacji publicznej ze względu na wyłączenie jej jawności z powołaniem się na ochronę danych osobowych (...) przysługuje prawo wniesienia powództwa do sądu powszechnego o udostępnienie takiej informacji. Skoro odmowa doręczenia skarżącemu imiennej listy osób przyjętych na aplikację prokuratorską w 2005 r. nastąpiła z powołaniem się na ochronę danych osobowych tych osób, to właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy zgodnie z powołanym przepisem jest sąd powszechny, a nie sąd administracyjny.
Jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego sąd ten odrzuca skargę, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zmianami).