Uzasadnienie
W dniu 7.kwietnia 2010r. M. G. wniósł skargę na "nierozpatrzenie sprawy: znak sprawy [...] przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w terminie" i nieuwzględnienie złożonego przezeń wniosku dowodowego.
Wezwany do wypowiedzenia się, czy pismo wspomniane jest skargą na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] o zawieszeniu postępowania czy też skargą na bezczynność organu w przedmiocie zaniechania rozpoznania wniosku o ponownego rozpatrzenie sprawy, zakończonej decyzją z dnia [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej o nieodpłatnym przejęciu na własność Państwa nieruchomości rolnej, skarżący oświadczył, iż przedmiotowa skargą jest zarówno skargą na opisane wyżej postanowienie jak i skargą na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 24.maja 2010r. wyłączono skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. ze sprawy o sygn.akt II SA/Łd 490/10 w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej dotyczącej nieodpłatnego przejęcia na własność Państwa nieruchomości rolnej i zarejestrowano ją w rep. SAB za numerem 16/10.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie wskazując, iż decyzją z dnia [...], nr [...] tenże organ orzekł o odmowie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Naczelnika Dzielnicy [....] z dnia [...] nr [...] o nieodpłatnym przejęciu na własność Państwa nieruchomości rolnej położonej w Ł., przy ul. A 219 o powierzchni 0,6773 ha, oznaczonej w rejestrze gruntów jako działka nr [...], w obrębie [...], stanowiącej własność I. G. Pismem z dnia 15.sierpnia 2009r. M. G. wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. zawiesiło postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Naczelnika Dzielnicy [...] z dnia [...] nr [...] o nieodpłatnym przejęciu na własność Państwa nieruchomości rolnej, położonej w Ł., przy ul. A 219 o powierzchni 0,6773 ha, oznaczonej w rejestrze gruntów jako działka nr [...], w obrębie [...], stanowiącej własność I. G. W następstwie rozpoznania wniosku skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy, postanowienie wspomniane zostało, orzeczeniem z dnia [...] uchylone. Decyzją nr [...] z tej samej daty Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało natomiast w mocy własną decyzję z dnia [...] nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Dzielnicy [...] z dnia [...] nr [...] o nieodpłatnym przejęciu na własność Państwa nieruchomości rolnej, położonej w Ł., przy ul. A 219 o powierzchni 0,6773 ha, oznaczonej w rejestrze gruntów jako działka nr [...], w obrębie [...], stanowiącej własność I. G. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W pierwszym rzędzie wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Po myśli art. 149 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu administracyjnym (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) natomiast, sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów – stosownie do przedmiotu skargi na bezczynność, określonego w art. 3 § 2 pkt 1-4, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisu prawa. W wyroku uwzględniającym skargę na bezczynność sąd nie może natomiast określić, w jaki sposób powinna być rozpatrzona sprawa w postępowaniu administracyjnym, a więc nie może nakazywać organowi wydania decyzji, postanowienia lub podjęcia czynności określonej treści.
Oznacza to po pierwsze, iż przedmiotem kontroli sądowej w sprawie niniejszej, nie mogła być prawidłowość ani też zgodność z prawem któregokolwiek z orzeczeń, wydawanych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, czego domagał się skarżący. Kontrola tego rodzaju orzeczeń podlega kognicji sądów administracyjnych, jednakże w trybie skargi na poszczególne rozstrzygnięcia ostateczne (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.), nie zaś w toku rozpoznawania skargi na bezczynność organu. Przez bezczynność należy zaś rozumieć zarówno brak działania ze strony organu administracji, jak i odmowę podjęcia czynności, w tym wydania określonego aktu. Sam fakt toczenia się od szeregu miesięcy postępowania nie świadczy jeszcze o bezczynności organu. (wyrok Naczelnego sądu Administracyjnego z dnia 30.maja 2001r., sygn.akt I SAB 72/00, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępne Lex nr 54526)
Po wtóre: Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...] (zaskarżoną przez skarżącego do tutejszego Sądu) po rozpoznaniu wniosku skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy, orzekło utrzymaniu w mocy decyzji własnej z dnia [...] nr [...]. Zatem organ ten nie pozostaje w bezczynności, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., Sąd zaś nie może uwzględnić skargi, stosownie do uprawnień jakie ma na podstawie art. 149 p.p.s.a. (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod. red. T.Wosia, str. 467).
Oznacza to również, że przestała istnieć sprawa sądowoadministracyjna (rozumiana jako ustalenie, czy istnieje potrzeba zmuszenia organu do podjęcia nakazanych prawem aktów lub czynności), a co za tym idzie postępowanie to stało się bezprzedmiotowe. (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26.listopada 2008r., sygn.akt I OPS 6/08, dostępna na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl)
Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono o umorzeniu postępowania jako bezprzedmiotowego.