Uzasadnienie
S. O. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy B. w sprawie samowoli budowlanej.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy B. podniósł, że nie było prowadzone przez Wójta Gminy B. postępowanie w przedmiocie samowoli budowlanej, w którym wnioskodawcą czy stroną byłby S. O.. Organ dodał nadto, iż zgodnie z art. 48 ustawy z dnia 4 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r., poz. 1186 ze zm.), organem prowadzącym postępowanie w sprawie samowoli budowlanej jest organ nadzoru budowlanego. Organ podkreślił, iż prowadzenie ww. postępowania, nie należy do kompetencji Wójta Gminy B..
Na podstawie zarządzeń Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 2 kwietnia 2020 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie dowodu wyczerpania trybu określonego w art. 37 k.p.a. przed wniesieniem skargi do sądu oraz wskazanie numeru PESEL oraz do uiszczenia wpisu sądowego od powyższej skargi w kwocie 100 złotych.
Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 8 maja 2020 roku. W piśmie z dnia 13 maja 2020 r. skarżący wskazał numer PESEL oraz złożył dodatkowe wyjaśnienia w sprawie, załączając do ww. pisma skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. zażalenie z dnia 13 maja 2019 r. na postanowienie Wójta Gminy B. z dnia [...] znak [...]. Skarżący nie odniósł się jednak do wezwania Sądu dotyczącego złożenia dowodu wyczerpania trybu określonego w art. 37 k.p.a. przed wniesieniem skargi do sądu. Natomiast w dniu 14 maja 2020 r. uiścił wymagany wpis sądowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie natomiast do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019, poz. 2325 ze zm.) – powołanej dalej jako: "p.p.s.a" kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Stosownie do treści art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z regulacją art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Instytucja ponaglenia uregulowana została w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.). Zgodnie z § 1 przywołanego przepisu stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność) - pkt 1; postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość) - pkt 2.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżący nie dopełnił niezbędnego do skutecznego wniesienia skargi warunku w postaci uprzedniego wniesienia ponaglenia do organu wyższego stopnia w stosunku do organu, któremu zarzuca przewlekłe prowadzenie postępowania.
Skarżący w złożonym piśmie z dnia 13 maja 2020 roku nie odniósł się w żaden sposób do wezwania Sądu dotyczącego złożenia dowodu wyczerpania trybu określonego w art. 37 k.p.a. przed wniesieniem skargi do sądu. Nadesłał wprawdzie pismo z dnia 13 maja 2019 r. zatytułowane "zażalenie" skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. na postanowienie Wójta Gminy B. z dnia [...] znak: [...], niemniej jednak ww. pismo dotyczy innego postępowania prowadzonego z udziałem skarżącego.
W świetle powyższego należy stwierdzić, iż w sprawie nie została spełniona przesłanka z art. 53 § 2b p.p.s.a., stanowiąca jeden z warunków skutecznego wniesienia skargi do sądu.
Przedmiotowa skarga jest przedwczesna, a zatem niedopuszczalna w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zgodnie z tą regulacją sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Mając na uwadze powyższe, należało uznać, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga jako niedopuszczalna z powodu niewyczerpania trybu wskazanego w art. 37 k.p.a., podlega odrzuceniu.
Z tych powodów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Natomiast o zwrocie wpisu sądowego od skargi orzeczono w punkcie 2 sentencji postanowienia, biorąc pod uwagę regulację art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. a.bł.