Uzasadnienie
II SAB/Łd 5/09
D.R. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o wyjaśnienie wątpliwości co do treści wyroku tego Sądu z dnia 19 marca 2009 r., sygn. akt II SAB/Łd 5/09, oddalającego skargę D.R. na bezczynność Wójta Gminy L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Wniósł o sprecyzowanie, czy wszystkie akta przekazane Sądowi przez organ są aktami sprawy w rozumieniu art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), a także czy Sąd, wydając rozstrzygnięcie, wziął pod uwagę wszystkie przekazane akta, czy tylko ich część. Wyraził również wątpliwości, czy przepis art. 190 ww. ustawy, nakazujący Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania, stosować wykładnię prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny, nie godzi w niezawisłość sędziowską.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.
Potrzeba rozstrzygnięcia wątpliwości co do treści wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, str. 368). W ocenie Sądu potrzeba taka w niniejszej sprawie nie zachodzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odniósł się w uzasadnieniu wyroku do wniosku strony, by odesłać organowi cześć przekazanych do Sądu akt. Nie ma potrzeby szerszego wyjaśnienia, czy Sąd uznał wszystkie przekazane akta za związane ze sprawą, czy tylko ich część, nie budzi to bowiem wątpliwości co do treści samego rozstrzygnięcia, sprowadzającego się do uznania, iż skarżący żądał od organu udzielania informacji niebędącej informacją publiczną w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. N 112, poz. 1198 ze zm.). Sąd, wydając wyrok z dnia 19 marca 2009 r., uznał, że zakres wniosku skarżącego o udostępnienie akt z posiedzenia Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, wykracza poza regulacje tej ustawy i oddalił skargę. Wyczerpujące motywy rozstrzygnięcia zawarł w uzasadnieniu. Treść rozstrzygnięcia jest zatem oczywista i nie wymaga wyjaśnienia.
Jako nieodnoszące się do treści rozstrzygnięcia należy uznać również rozważania skarżącego, czy art. 190 p.p.s.a. nie stanowi ingerencji w niezawisłość sędziowską. Wątpliwości strony w tym zakresie nie odnoszą się do treści wyroku, nie mogą zatem być uznane za podlegające wykładni.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 158 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
LF