Uzasadnienie
W piśmie, opatrzonym datą 29 lutego 2012r. adresowanym do Prezesa Sądu Okręgowego w Ł., J. T. sformułowała skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego dotyczącego nakazu rozbiórki budynku gospodarczego. Sąd Okręgowy w Ł., przy piśmie z dnia 5 marca 2012r. przesłał skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, który podjął czynności w kierunku wyjaśnienia podstawy wznowienia postępowania sądowego.
W odpowiedzi na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w piśmie z dnia 20 marca 2012r., J. T. sprecyzowała, iż wnosi o wznowienie postępowania sądowego oznaczonego sygn. akt II SAB/Łd 49/07 w przedmiocie bezczynności organu w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym nakazu rozbiórki budynku gospodarczego. Argumentowała, iż sprawa sądowa została zakończona w oparciu o fałszywe dokumenty, gdyż w dniu 30 września 2011r. "wykwalifikowany inżynier" wystawił pismo urzędowe, z którego wynika, że będący przedmiotem postępowania budynek gospodarczy nie został rozebrany, a jego stan techniczny grozi katastrofą budowlaną.
W odpowiedzi na kolejne wezwanie strona powtórzyła, iż wnosi o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego w oparciu o sfałszowaną dokumentację dotyczącą obiektu, który nadal nie został rozebrany. Ponownie podkreśliła, iż w dniu 30 września 2011r. zostały ujawnione nowe dowody przestępstwa dokonanego w sprawie, a co za tym - z uwagi na nowe dowody i fakty kompromitujące Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oraz wobec zagrożenia katastrofą budowlaną wznowienie postępowania jest w pełni zasadne.
Z uwagi na wątpliwości co do zachowania terminu wystąpienia ze skargą o wznowienie postępowania, Sąd po raz wtóry wezwał stronę do wskazania okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi poprzez określenie dnia, w którym strona dowiedziała się o tej podstawie wznowienia. W odpowiedzi na wezwanie strona skarżąca powtórzyła dotychczasową argumentację, podkreślając, iż w dniu 30 września 2011r. biegły ekspert do spraw samowoli budowlanych wydal dokument urzędowy, z którego wynika, iż samowolnie zrealizowany przez sąsiada obiekt nadal pozostaje nie rozebrany i stanowi zagrożenie dla ludzi i mienia.
W kolejnym piśmie z dnia 4 czerwca 2012r. skarżąca ponownie podkreśliła, iż z uwagi na ocenę stanu technicznego wystawioną we wrześniu 2011 roku przez wykwalifikowany podmiot, wznowienie postępowania sądowego jest w pełni zasadne i winno mieć miejsce w trybie natychmiastowym z uwagi na niebezpieczeństwo dla ludzi i mienia. Dodała, iż za wznowieniem postępowania przemawia również treść pisma Prezesa Sądu Okręgowego w Ł., którym wydał on decyzję o wznowieniu postępowania w sprawie o sygn. akt II SAB/Łd 49/07.
Na rozprawie poprzedzającej wydanie przez Sąd orzeczenia pełnomocnik J. T. poparł skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 281 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270) dalej zwanej "p.p.s.a.", na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany. Sąd może jednak po rozważeniu stanu sprawy połączyć badanie dopuszczalności wznowienia z rozpoznaniem sprawy.
Sąd odrzuci skargę o wznowienie postępowania, jeżeli została ona wniesiona z uchybieniem terminu lub nie jest oparta na przesłankach wznowienia postępowania sądowego wymienionych w art. 271-273 p.p.s.a. Stosownie zaś do art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.
Z powyższego wynika, iż warunkiem dopuszczalności skargi o wznowienie jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek: wniesienie skargi w terminie i oparcie jej na ustawowej podstawie wznowienia. Niespełnienie choćby jednego z wymienionych wyżej warunków powoduje niemożność merytorycznego rozpoznania sprawy.
Z lektury skargi o wznowienie postępowania J. T. oraz pism ją precyzujących wywieść należy, iż skarżąca wnosi o wznowienie postępowania sądowego, gdyż w jej ocenie zostało ono oparte na sfałszowanych dowodach. Na poparcie swego stanowiska skarżąca powołuje się na sporządzony w dniu 30 września 2011r. dokument urzędowy potwierdzający, iż wbrew dotychczasowym ustaleniom sądu sporny budynek gospodarczy sąsiada nie został rozebrany i grozi katastrofą budowlaną.
Tak sformułowana podstawa wznowienia postępowania wypełnia przesłanki wymienione w art. 273 § 2 p.p.s.a., który stanowi, iż można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Niemniej jednak istotne jest, iż jak wynika ze stanowiska wypracowanego na tle podobnych stanów faktycznych i prawnych, okoliczności, o których stanowi przywołany przepis art. 273 § 2 p.p.s.a. muszą istnieć w trakcie zakończonego postępowania, ale nie były nim objęte. Muszą być tego rodzaju, aby powołanie ich mogło mieć wpływ na wynik sprawy (por. postanowienia NSA z dnia 25 sierpnia 2011r., sygna.kt II OSK 1557/11, z dnia 27 stycznia 2011r., sygn.akt II GSK 18/11, z dnia 22 września 2010r., sygn.akt II OSK 1295/10 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://cbois.nsa.gov.pl).
Podkreślić trzeba, iż podstawą wznowienia postępowania, o której mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a., mogą być tylko takie okoliczności faktyczne i dowody, które istniały już przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej, w której ma nastąpić wznowienie postępowania. Środki dowodowe powstałe po wydaniu prawomocnego orzeczenia w sprawie nie stanowią podstawy do wznowienia postępowania (postanowienie NSA z dnia 22 listopada 2010r., sygn.akt II FSK 2135/10, dostępne: http://cbois.nsa.gov.pl).
W świetle powyższego nie budzi wątpliwości Sądu, iż chodzi o takie okoliczności i dowody, które istniały wcześniej, a nie były niedostrzeżone przez stronę, czy organ orzekający. A skoro tak, to z taką sytuacją z pewnością nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie, gdyż jak wynika z akt sprawy o sygnaturze II SAB/Łd 49/07, postanowieniem z dnia 1 lutego 2008r. Sąd odrzucił skargę J. T. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie postępowania egzekucyjnego dotyczącego nakazu rozbiórki budynku gospodarczego z uwagi na jej wykonanie i umorzenie postępowania. Tym samym uznano, iż organ nie pozostawał w bezczynności.
Z kolei dokument, na który powołuje się skarżąca, jako na podstawę wznowienia postępowania, który zresztą nie został złożony do akt, miał powstać w dniu 30 września 2011r., zatem bezsprzecznie po zakończeniu postępowania w sprawie o sygn.akt II SAB/Łd 52/12. A skoro tak, to niewątpliwie dokument ten nie wynika z materiału poprzedniego postępowania. W następstwie powyższego brak jest podstawy prawnej do rozstrzygnięcia o wznowieniu postępowania z uwagi na ten właśnie dokument, który nie miał i faktycznie nie mógł mieć wpływu na wydane postanowienie o odrzuceniu skargi z dnia 1 lutego 2008r.
Reasumując, w ocenie powyższego stwierdzić trzeba, iż skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności stanowiących podstawę do wznowienia postępowania sądowego. Samo sformułowanie skargi w sposób odpowiadający przepisowi art. 273 § 2 p.p.s.a. nie jest wystarczające do uznania, że skargę oparto na ustawowej podstawie wznowienia. Taka skarga, jako nie oparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu. W tej sytuacji trudno więc mówić o dochowaniu terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania sądowego, skoro trzymiesięczny termin wskazany w art. 277 p.p.s.a. liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o ustawowej podstawie wznowienia, której w niniejszej sprawie brakuje.
Na marginesie wyjaśnić należy, iż zasadnie Prezes Sądu Okręgowego w Ł., przy piśmie z dnia 5 marca 2012r., przesłał skargę J. T. z dnia 29 lutego 2012r. o wznowienie postępowania do tutejszego Sądu. Stosownie bowiem do art. 275 p.p.s.a. do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie. A skoro tak, to brak jest w przepisach prawa podstawy, w oparciu o którą niniejsza skarga miałaby zostać poddana analizie przez Sąd Okręgowy w Ł., przed którym nie było prowadzone postępowanie, o którego wznowienie strona wnosiła.
Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 281 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.
m.o.