Uzasadnienie
II SAB/Łd 7/06
Postanowieniem z dnia 10 listopada 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniesioną w dniu 20 września 2005 r. skargę B. i J. P. na bezczynność Starosty Powiatu Z. w sprawie zwrotu nieruchomości przejętej na własność Skarbu Państwa w wyniku reformy rolnej.
W odpowiedzi na skargę Starosta Powiatowy w Z. wniósł o oddalenie skargi.
W dniu 6 marca 2006 r. skarżącemu zostało doręczone wezwanie do złożenia dowodów na wystąpienie, przed złożeniem skargi do sądu, z zażaleniem do organu wyższej instancji na bezczynność Starosty Powiatu Z. – w trybie art. 37 § 1 Kpa. w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie przedstawił dowodów na zachowanie trybu z art.37 § 1 Kpa.
Pismem z dnia 17 marca 006 r. pełnomocnik Starosty Z. poinformował, iż nie było prowadzone żadne postępowanie administracyjne w przedmiocie żądania zwrotu przedmiotowej nieruchomości przejętej w wyniku reformy rolnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy).
Natomiast w myśl art. 37 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000r. Nr 98 poz 1071 ze zm.) na nie załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
W niniejszej sprawie strona skarżąca nie wyczerpała toku instancji w postępowaniu administracyjnym przed wniesieniem skargi do sądu. Nadto, jak wynika z pisma pełnomocnika Starosty Z., postępowanie takie nie toczyło się w trybie postępowania administracyjnego. Skarżący występował z powództwem windykacyjnym o zwrot nieruchomości, które zostało oddalone prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Z. Wydział Cywilny z dnia [...] sygn. akt [...].
Zgodnie z art. 52 § 1 p.s.a. wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym jest jednym z koniecznych warunków dopuszczalności skargi. Oznacza to, że skarżący przed wniesieniem skargi do sądu winien wyczerpać tok instancji w postępowaniu administracyjnym, albowiem skarga do Sądu przysługuje na decyzję organu drugiej instancji wydaną po rozpatrzeniu odwołania.
Stosownie do treści przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), Sąd odrzuci skargę jeżeli z innych przyczyn (innych niż wymienione w pkt 1 – 5) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Postanowienie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ustawy). Taką inną przyczyną w rozumieniu przepisów ustawy jest wniesienie skargi do Sądu bez wyczerpania toku instancji.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę odrzucił