Uzasadnienie
II SAB/Łd 70/14
W dniu 28 maja 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga S. B. na bezczynność Wójta Gminy Ż. w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na usunięcie drzew.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 30 maja 2014r. strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez uiszczenie wpisu sądowego oraz wykazanie, iż przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego wystąpiła do organu administracji wyższego stopnia z zażaleniem na bezczynność w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 – w dalszej części uzasadnienia przywoływana jako: k.p.a.).
W odpowiedzi na powyższe skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia [...] strona została zwolniona od kosztów sądowych oraz ustanowiony został dla skarżącego adwokat z urzędu. Wobec powyższego, w wykonaniu zarządzenia z dnia 12 sierpnia 2014 r., pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi braków skargi przez wykazanie, iż przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, skarżący wystąpił do organu wyższego stopnia z zażaleniem na bezczynność w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, stosowne wezwanie pełnomocnik strony odebrał w dniu 21 sierpnia 2014 r., następnie w dniu 27 sierpnia 2014 r. zapoznał się z aktami sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 - powoływanej dalej jako p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie – art. 52 § 2 p.p.s.a.
Z przywołanej regulacji wywieść należy, iż warunkiem przesądzającym o skutecznym złożeniu skargi do sądu jest wyczerpanie wszystkich możliwych, służących stronie środków zaskarżenia. Dotyczy to także skarg na bezczynność organów, które przewiduje art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.
Wyczerpanie środków zaskarżenia zachodzi zarówno wtedy, gdy wnioskodawca przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego złożył zażalenie w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (DZ.U. Nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej jako: k.p.a.), wymagane w odniesieniu do skarg na bezczynność polegającą na niewydaniu decyzji, jak i wtedy, gdy wnioskodawca wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, co jest wymagane przy bezczynności organu w zakresie czynności materialno-technicznych (wyrok WSA w Opolu z dnia 27 maja 2004r., II SAB/Op 1/04, ONSAiWSA 2005/2/33).
Strona skarżąca, wezwana za pośrednictwem wyznaczonego z urzędu pełnomocnika, do nadesłania dokumentu, który świadczyłby o wystąpieniu do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 k.p.a., pozostawiła wezwanie sądu bez odpowiedzi.
Reasumując, w tym stanie rzeczy stwierdzić należy, iż przesłanka warunkująca wniesienie skargi w niniejszej sprawie, w postaci wyczerpania środka zaskarżenia z art. 37 § 1 k.p.a., nie została spełniona. Wobec powyższego sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
a.bł.