Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 - powoływanej dalej jako p.p.s.a.), odrzucił skargę S. B. na bezczynność Wójta Gminy Ż. w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na usunięcie drzew.
W dniu 21 października 2014 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącego wystąpił o uzupełnienie przedmiotowego postanowienia o rozstrzygnięcie w zakresie kosztów zastępstwa procesowego. Jako podstawę wniosku pełnomocnik wskazał na przepisy art. 157 § 1 w związku z art. 166 oraz art. 250 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 ppkt c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 461). Dodał, iż stosowny wniosek wraz z wymaganym oświadczeniem, iż koszty nie zostały uiszczone w całości, ani w części zawarł w piśmie procesowym z dnia 1 sierpnia 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 157 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W ocenie sądu wniosek pełnomocnika strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie, mimo zachowania terminu określonego w art. 157 § 1 p.p.s.a. Należy bowiem stwierdzić, iż nie zachodzi żaden z przypadków uregulowanych w art. 157 § 1 p.p.s.a. Orzeczenie o przyznaniu wynagrodzenia pełnomocnikowi strony wyznaczonemu z urzędu nie należy do rozstrzygnięć, które sąd winien z urzędu zamieścić w orzeczeniu o odrzuceniu skargi. Żaden z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zobowiązuje sądu do zawarcia w nim takiego rozstrzygnięcia. Przepisy dotyczące zwrotu kosztów postępowania pomiędzy stronami, tj. art. 209, art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a., nie mogą mieć zastosowania do wniosku o przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu. Przepis art. 209 p.p.s.a. precyzuje w jakich orzeczeniach sąd rozstrzyga o zwrocie kosztów. Wskazywane przez pełnomocnika przepisy art. 157 § 1 w związku z art. 166 p.p.s.a. nie stanowią podstawy do uzupełnienia.
Podobnie zresztą jak przepis art. 250 p.p.s.a., zgodnie z którym wyznaczony adwokat, otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Przepis ten określa jedynie według jakich zasad pełnomocnik z urzędu otrzymuje wynagrodzenie.
Niemniej jednak wyjaśnić należy, iż odmowa uzupełnienia postanowienia z dnia 7 października 2014 r. nie oznacza, że wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy nie będzie rozpoznany. Wniosek wyznaczonego z urzędu pełnomocnika strony skarżącej, zawarty w piśmie z dnia 1 sierpnia 2014 r., zostanie rozpoznany przez wojewódzki sąd administracyjny odrębnym orzeczeniem.
Z tych wszystkich względów sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 157 §1 oraz art. 166 p.p.s.a.
LS