Uzasadnienie
W dniu [...] r. wpłynęła do Sądu skarga T. W. i W. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego.
W odpowiedzi na skargę Wójt wniósł o jej odrzucenie, jako niedopuszczalnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
W myśl art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096; dalej: "k.p.a.") oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800 ze zm.; dalej: "o.p.") oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI o.p. oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).
W rozpoznawanej sprawie T. W. i W. W. zarzucili Wójtowi Gminy bezczynność polegającą na nierozpoznaniu ich wniosku z [...] r. o zmianę obowiązującego Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy. We wniosku tym skarżący zwrócili się o "przekształcenie działki nr [...] w [...] na działkę budowlaną".
Podkreślenia wymaga, że organem wyłącznie właściwym do podjęcia uchwały o zmianie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy [...] jest Rada Gminy a Wójt Gminy.
Wskazać również należy, że w świetle ugruntowanego w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowiska, określona w art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2018 r. poz. 1945 ze zm.; dalej: "u.p.z.p.") analiza zmian w zagospodarowaniu przestrzennym gminy dokonywana przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta nie należy do żadnej z wymienionych powyżej kategorii spraw, a więc nie przysługuje na nią skarga do sądu administracyjnego, w tym skarga na bezczynność, o której stanowi art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Niewątpliwie analiza ta stanowi wyłącznie czynność poprzedzającą dokonanie przez Radę Gminy oceny aktualności studium i podjęcie przez ten organ stosowanej uchwały, o której mowa w ust. 2 art. 32 u.p.z.p. Przy tym, co istotne, wspomniana wyżej uchwała nie dość, że jest uchwałą o charakterze aktu kierownictwa wewnętrznego i jako taka nie wiąże w stosunkach zewnętrznych, to nawet pośrednio nie kształtuje sytuacji prawo-planistycznej nieruchomości.
Jest aktem wyłącznie polityki przestrzennej, pozostającym bez wpływu i to nie tylko bezpośredniego ale nawet pośredniego na prawa i obowiązki obywateli. Jej celem jest przesądzenie o ewentualnej potrzebie działań planistycznych na określonych obszarach, tak aby funkcjonujące akty planistyczne nie zatracały waloru aktualności (zob. postanowienia NSA z 15 maja 2009 r., sygn. akt II OSK 173/08 i 24 sierpnia 2012 r., sygn. akt II OSK 1877/12).
Ubocznie zauważyć trzeba, że Rada Gminy uchwałą nr [...] z dnia [...] r. zatwierdziła nowe studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy [...]. Oznacza to, że skarżącym otworzyła się droga do ewentualnego kwestionowania legalności tego aktu w odrębnym trybie, określonym w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r. poz. 994 ze zm.), zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.
W rozstrzyganej sprawie wyłączona jest zatem droga sądowoadministracyjna. W związku z tym Sąd obowiązany był orzec o odrzuceniu skargi, na podstawie powołanego art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.