Uzasadnienie
We wniosku z dnia [...]. S. P. domagał się od Kola Łowieckiego "J." udzielenia informacji w jakich dniach i na którym z obwodów łowieckich dzierżawionych przez K. począwszy od 2005r. do chwili obecnej odbywał polowania B. K. (prezydent RP), ponadto jaką zwierzynę pozyskał, jeśli tak, to, czy pobrał ją na własny użytek, czy odstawił na punkt skupu, jeśli natomiast pobierał na własny użytek, to ile i w jakich datach uiścił należność. Wnioskodawca domagał się również odpowiedzi na pytanie, czy polowania były odnotowane w książce ewidencji myśliwych na polowaniu indywidualnym. Pismem z dnia [...]. Prezes Zarządu Kola poinformował, że wniosek wymaga sprawdzenia zasobów archiwalnych (około 25 tysięcy wpisów) i informacja zostanie udzielona bez zbędnej zwłoki w terminie ustawowym nie przekraczającym 2 miesięcy. W piśmie z dnia [...]. Prezes Zarządu Kola zawiadomił wnioskodawcę, że [...]. wystawiono odstrzał na nazwisko B. K. na pozyskanie jednej sztuki rogacza. W książce pobytu myśliwych w łowisku nr [...] odnotowano pozyskanie tej zwierzyny. Według udzielonej informacji tusza została dostarczona do punktu skupu.
W skardze z dnia [...]. S. P. zarzucił K. Łowieckiemu bezczynność w udzieleniu żądanej informacji. Wniósł o jego zobowiązanie do rozpoznania wniosku z dnia [...]., uznanie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz nałożenie na K. grzywny. W uzasadnieniu skargi podano, że od dnia [...]. zaczął biec 14 dniowy termin do udzielenia informacji, jednak organ do dnia sporządzenia skargi nie podjął żadnych czynności materialno – technicznych wymienionych w ustawie o dostępie do informacji publicznej oraz nie wydał decyzji odmownej.
Skarżący zaznaczył, że wbrew treści pisma z dnia [...]. K. dysponowało na bieżąco wnioskowaną informacją, bowiem 9 czerwca jego prezes dostarczył Policji kserokopie dokumentów zawierających wnioskowaną informację. Zdaniem skarżącego K. nie podjęło żadnych czynności zmierzających do wywiązania się z nałożonego na niego obowiązku wynikającego z ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Odpowiadając na skargę Prezes Zarządu Koła wyjaśnił, że po otrzymaniu odpowiedzi z dnia [...]. skarżący złożył w Prokuraturze Rejonowej w P. zawiadomienie o podejrzeniu popełnienie przestępstwa z art. 271 § 1 k.k poświadczenie nieprawdy na odpowiedź z dnia [...]. na wniosek o udzielenie informacji publicznej z dnia [...]. Prokuratura zażądała nadesłania książek pobytu myśliwych ze wszystkich obwodów łowieckich dzierżawionych przez K., które następnie przekazała do Komendy Policji w P.. Od tego momentu K. nie miało możliwości sprawdzenia wpisów we wspomnianych książkach. Żądanej informacji udzielono dopiero po zwróceniu książek, co miało miejsce w końcu czerwca 2015r. Podkreślono także, że [...]. w siedzibie Koła przedstawiono skarżącemu kserokopię wpisów do książek pobytu myśliwych na łowisku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Rację ma skarżący twierdząc, że Koła Ł. są podmiotami zobowiązanymi do udzielenia informacji w trybie ustawy z dnia [...] r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz.U. z 2014 r. 782 ze zm.). W myśl art. 4 ust. 1 tej ustawy zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, a w szczególności kategorie podmiotów wskazane w punktach od 1 do 5 tego przepisu. Użycie wyrazu "w szczególności" powoduje, że mamy tutaj do czynienia z otwartym katalogiem podmiotów, które mogą być zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej. Żeby dany podmiot mógł zostać zaliczony do grona podmiotów podlegających ustawie o dostępie do informacji publicznej, musi mieścić się w definicji "władzy publicznej" bądź "innego podmiotu wykonującego zadania publiczne". Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowieniu z dnia [...] r., (I OZ 1155/13 opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych) zauważył, że zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy z dnia [...] r. Prawo łowieckie (tekst jednolity: Dz.U. z 2013 r. poz. 1226 ze zm.) Polski Związek Ł. jest zrzeszeniem osób fizycznych i prawnych, które prowadzą gospodarkę łowiecką poprzez hodowlę i pozyskiwanie zwierzyny oraz działają na rzecz jej ochrony poprzez regulacje liczebności populacji zwierząt łownych.
Zaś łowiectwo, jako element ochrony środowiska przyrodniczego, w rozumieniu ustawy oznacza ochronę zwierząt łownych (zwierzyny) i gospodarowanie ich zasobami w zgodzie z zasadami ekologii oraz zasadami racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej (art. 1 tej ustawy). Zwierzęta łowne w stanie wolnym będąc dobrem ogólnonarodowym, stanowią zaś własność Skarbu Państwa (art. 2 przedmiotowej ustawy). Zatem, w świetle przepisów ustawy Prawo łowieckie, Polski Związek Ł. wykonuje m. in. zadania administracji państwowej związane z wyrażonym w art. 5 oraz art. 74 ust. 2 Konstytucji obowiązkiem ochrony środowiska naturalnego (z uzasadnienia do wyroku TK z dnia [...] r., sygn. akt K 21/11 - OTK-A 2012/10/119). Stosownie do unormowania art. 33 ust. 1 ustawy Prawo łowieckie zadania te wykonują także Koła Ł.. Przy czym posiadają one osobowość prawną nabywaną w momencie uzyskania członkostwa w [...] Związku Ł..
Podstawowym podmiotem wydzierżawiającym obwody łowieckie jest K. Ł.. Zatem na dzierżawionym przez siebie obwodzie K. ma obowiązek realizacji celów i zadań łowiectwa, tj. prowadzenia gospodarki łowieckiej (art. 8 ust. 1 ustawy Prawo łowieckie) rozumianej jako element ochrony środowiska przyrodniczego, obejmującego ochronę zwierząt łownych, gospodarowanie ich zasobami w zgodzie z zasadami ekologii oraz zasadami racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej. W tym kontekście nie może budzić wątpliwości, że Koła Ł. są tymi "innymi podmiotami wykonującymi zadania publiczne" w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skoro bowiem wykonują zadania administracji państwowej związane z łowiectwem w rozumieniu art. 1 ustawy Prawo łowieckie, to co do zasady, mogą być zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Słusznie uważa również skarżący, że żądane informacje mają charakter publiczny. W wyroku z dnia [...]. (I OSK 1974/14 opubl. w CBOSA) Naczelny Sąd Administracyjny odwołując się do swojego wcześniejszego wyroku z dnia [...] r., (I OSK 1514/14 opubl. w CBOSA). podkreślił, że informacją podlegającą udostępnieniu przez zrzeszeniu osób fizycznych i prawnych jakim stosownie do art. 32 ust. 1 prawa łowieckiego jest Polski Związek Ł. są te, które odnoszą się do wykonywania zadań publicznych lub gospodarowania mieniem publicznym. Zdaniem NSA znajduje to potwierdzenie w samym art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, wskazującym, że "obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (por. także wyroki NSA z dnia [...].
I OSK 1928/14 i z dnia [...]. I OSK 285/15 i I OSK 263/15 opubl. w CBOSA). Zgodnie z art. 34 ustawy – Prawo Ł. do zadań tego Związku należy prowadzenie gospodarki łowieckiej (ust.1), przez która ustawa rozumie działalność w zakresie ochrony, hodowli i pozyskiwania zwierzyny (art. 4 ust.1). W wyroku z dnia [...]. (P 19/13 OTK-A 2014/7/71) Trybunał Konstytucyjny wyjaśnił, że gospodarka łowiecka stanowi najważniejszy aspekt łowiectwa, będącego dziedziną życia gospodarczego i społecznego oraz elementem ochrony środowiska przyrodniczego, które, jak już wspomniano w przytoczonym wcześniej wyroku Trybunału oznacza ochronę zwierząt łownych (zwierzyny) i gospodarowanie ich zasobami w zgodzie z zasadami ekologii oraz zasadami racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej (art. 1 prawa łowieckiego). Jednym z elementów gospodarki łowieckiej jest działalność w zakresie pozyskiwania zwierzyny, czyli w szczególności polowanie, którego definicję zawiera art. 4 ust. 2 prawa łowieckiego, zgodnie z którym polowanie oznacza 1) tropienie, strzelanie z myśliwskiej broni palnej, łowienie sposobami dozwolonymi zwierzyny żywej;
2) łowienie zwierzyny przy pomocy ptaków łowczych za zgodą ministra właściwego do spraw środowiska - zmierzające do wejścia w jej posiadanie. Szczegółowe zasady wykonywania polowania określił prawodawca w przepisach rozdziału 8 prawa łowieckiego (art. 42-45 prawa łowieckiego) oraz w przepisach rozporządzeń wykonawczych wydanych na podstawie upoważnień zawartych w przepisach tego rozdziału. Stosownie do art. 42b ustawy termin rozpoczęcia i zakończenia polowania indywidualnego oraz ilość i gatunek pozyskanej zwierzyny podlega wpisowi w książce ewidencji pobytu na polowaniu indywidualnym, która stanowi własność dzierżawcy lub zarządcy obwodów łowieckich (§ 23 ust.6 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia [...]. w sprawie szczegółowych warunków wykonywania polowania i znakowania tusz (Dz. U Nr [...], poz. 548). W przypadku pozyskania zwierzyny na polowaniu indywidualnym myśliwy jest zobowiązany odnotować ten fakt w posiadanym upoważnieniu do wykonywania polowania indywidualnego (ust.2). Bez wątpienia zatem informacje wskazane we wniosku z dnia [...]. mają walor informacji publicznej.
Błędnie natomiast skarżący upatruje bezczynności Kola Łowieckiego. Zarówno w orzecznictwie jak i literaturze zgodnie uznaje się, że stan ten ma miejsce wówczas, gdy w prawie określonym terminie właściwy organ nie podjął w sprawie żadnych czynności, albo wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył postępowania stosownym aktem administracyjnym lub nie podjął wymaganej czynności (por. wyrok NSA z dnia [...]., I SAB 60/99, OPS 2000, Nr [...] czy z dnia [...] r., sygn. akt II OSK 1904/09 opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Istotnie, jak wskazał skarżący, zasadą jest, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak, niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku o czym stanowi art. 13 ust.1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, z zastrzeżeniem jednak wskazanym w ust.2 i art. 15 ust.2 ustawy.
Stosownie do art. 13 ust.2 jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust.1 podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informacje, nie dłuższym jednak, niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. W rozpoznawanej sprawie K. po otrzymaniu wniosku z dnia [...]. pismem z dnia [...]. zawiadomiło wnioskodawcę, że wobec konieczności sprawdzenia zasobów archiwalnych (około 25 tysięcy wpisów) udzieli informacji w terminie nie przekraczającym 2 miesięcy. Tłumaczenie to było wiarygodne, skoro wniosek dotyczył okresu od 2005r. Odpowiadając na skargę zwrócono z kolei uwagę, że nie miało możliwości sprawdzenia książek pobytu myśliwych w obwodach łowieckich, ponieważ zostały przekazane Prokuraturze w związku z zawiadomieniem skarżącego złożonym po otrzymaniu pisma z dnia [...]. Informacje udostępniono dopiero w dniu [...]., co oznacza jednak, że nie naruszono dyspozycji art. 13 ust.2 ustawy. W tej sytuacji nie sposób akceptować przekonania skarżącego o pozostawaniu Kola w bezczynności.
Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia [...]. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U z 2012r. poz. 270 ze zmianami) skargę należało oddalić.