Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lubliniez 20 czerwca 2013 r., sygn. akt II SAB/Lu 149/13

Uzasadnienie

W dniu (...) marca 2013 r. M. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta (...) polegającą na uniemożliwieniu mu dostępu do akt prowadzonej w stosunku do niego procedury Niebieskiej Karty. W skardze podniósł, że organy nie przestrzegają zarówno przepisów działu VIII k.p.a., jak i art. 73 tej ustawy.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta (...) wniósł o jej oddalenie, wskazując, że akta procedury Niebieskiej Karty nie mogą być udostępnione skarżącemu jako osobie podejrzanej o stosowanie przemocy w rodzinie.

Na rozprawie w dniu 20 czerwca 2013 r. skarżący wyjaśnił, że jego skarga dotyczy działalności podległego Prezydentowi Miasta (...) Miejskiego Centrum Pomocy Rodzinie, które nie umożliwiło mu dostępu do akt sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga M. L. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) określa zakres kognicji sądu administracyjnego, stanowiąc, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Z kolei w myśl art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę.

Wniesiona w niniejszej sprawie skarga dotyczy bezczynności Prezydenta Miasta (...) polegającej na nierozpatrzeniu przez ten organ skargi

M. L. na działalność Miejskiego Centrum Pomocy Rodzinie w (...).

Skarga M. L. do Prezydenta Miasta (...) na działalność Miejskiego Centrum Pomocy Rodzinie w (...) jest tzw. skargą powszechną, wnoszoną w trybie przepisów działu VIII k.p.a. Po rozpoznaniu tej skargi organ zawiadamia skarżącego o sposobie jej załatwienia (art. 238 § 1 k.p.a.). Takie zawiadomienie nie mieści się we wskazanym w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. katalogu aktów i czynności podlegających kontroli sądu administracyjnego. Sądowej kontroli takiego zawiadomienia nie przewiduje również przepis żadnej z ustaw szczególnych, do których odsyła art. 3 § 3 p.p.s.a.

Skoro zatem skarga do sądu administracyjnego przysługuje na bezczynność organu w przypadkach określonych w art. art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., a skarga wniesiona przez M. L. w trybie art. 227 i n. k.p.a. nie należy do żadnego z aktów wymienionych w tych przepisach, sąd uznał skargę na bezczynność organu w niniejszej sprawie za niedopuszczalną, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł jak w sentencji.