Uzasadnienie
T. W. wniosła w dniu 24 marca 2014r. (data stempla pocztowego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na przewlekłość postępowania Wójta Gminy polegającą na nieprzekazaniu Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu jej skargi z dnia 9 sierpnia 2012r. w sprawie usług opiekuńczych wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.
Skarżąca poprzedziła wniesienie skargi wezwaniem Wójta Gminy w dniu 20 stycznia 2014r. do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Zatem nawet jeśli zachodzą przesłanki związane z trudną sytuacją materialną strony, określone w art. 246 P.p.s.a., oczywista bezzasadność skargi wyłącza możliwość przyznania stronie prawa pomocy. Oczywista bezzasadność skargi zachodzi wówczas, gdy przepisy prawa niepodlegające różnej wykładni w sposób jasny i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skarżącego.
Z sytuacją taką mamy do czynienia w niniejszej sprawie, bowiem skarga T. W. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Jej skarga w tym samym przedmiocie została już bowiem prawomocnie rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem oddalającym z dnia 18 czerwca 2013r., sygn. akt II SAB/Lu 14/13, a następnie przez Naczelny Sąd Administracyjny, który wyrokiem z dnia 30 stycznia 2014r., sygn. akt I OSK 2424/13 oddalił skargę kasacyjną od tego wyroku.
Skarga jest zatem oczywiście bezzasadna, dlatego nawet pomoc profesjonalnego pełnomocnika nie miałaby wpływu na jej rozstrzygnięcie. W związku z tym Sąd odstąpił od przesłania skarżącej urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy (druk "PPF"), ze względu na bezcelowość tej czynności.
Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji.