Uzasadnienie
M. W. wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy podnosząc, że organ ten nie rozpoznał jego wniosku z dnia 5 października 2006r. o świadczenia "na bytowanie".
W odpowiedzi na skargę Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej działający w imieniu Wójta Gminy wniósł o oddalenie skargi, jako nieuzasadnionej.
W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że w dniu 5 października 2006r. M. W. w trakcie wywiadu środowiskowego złożył wniosek o świadczenie na bytowanie. Pracownik socjalny zobowiązał więc wnioskodawcę do przedłożenia zaświadczenia z Powiatowego Urzędu Pracy w L. potwierdzającego jego status bezrobotnego oraz kartę aktywności zawodowej.
W wykonaniu zobowiązania M. W. w dniu 25 października 2006r. złożył w Ośrodku pismo z nieuzupełnioną kartą aktywności zawodowej.
W związku z powyższym organ pismem z dnia 31 października 2006r. sam zwrócił się do PUP w L. o nadesłanie informacji dotyczących historii bezrobotnego M. W. Jednocześnie pismem z dnia 2 listopada 2006r. (doręczonym M. W. w dniu 6 listopada 2006r.) organ poinformował wnioskodawcę, że przedłuża termin załatwienia wniosku do dnia 20 listopada 2006r.
W dniu 15 listopada 2006r. do Ośrodka wpłynęło pismo PUP w L., iż w dniu 24 października 2006r. M. W. otrzymał skierowanie do pracy w firmie I. C. Sp. z o.o. na stanowisku pracownika fizycznego, jednak nie rozliczył się ze skierowania w wyznaczonym terminie, dlatego został skreślony z rejestru bezrobotnych. PUP wyjaśnił jednocześnie, że każdy bezrobotny ma obowiązek przedłożyć swoją kartę aktywności pośrednikowi pracy, który dokonuje w niej wpis o ofertach pracy. Brak takiego wpisu w karcie oznacza, że bezrobotny nie przedłożył jej pośrednikowi.
Mając na uwadze wyjaśnienia PUP Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej rozpoznając wniosek M. W. z dnia 5 października 2006r. o świadczenie "na bytowanie" wydał decyzję z dnia [...] o odmowie przyznania takiego świadczenia z uwagi na brak współpracy wnioskodawcy z Ośrodkiem, nieuzasadnioną odmową podjęcia pracy i brakiem zaangażowania w dążeniu do poprawy sytuacji materialnej.
Decyzja ta została doręczona ojcu wnioskodawcy – Z. W. w dniu 22 listopada 2006r.
Organ wyjaśnił ponadto, że w międzyczasie tj. w dniu 16 listopada 2006r. M. W. złożył bezpośrednio w SKO zażalenie na bezczynność Wójta Gminy polegającą na nierozpoznaniu przedmiotowego wniosku.
Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2006r. Kolegium uznało zażalenie za nieuzasadnione z uwagi na wydanie decyzji przez Ośrodek.
Na posiedzeniu sądowym w dniu 5 lutego 2007r. wpłynęło pismo skarżącego, w którym zarzucił on, że decyzja z dnia [...] nie została mu doręczona, a w aktach nie ma dowodu doręczenia, ponieważ organ załączył jedynie kopię tylniej strony potwierdzenia odbioru z datą 22 listopada 2006r., z której nie wynika, jaka decyzja rzeczywiście została doręczona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwanej ppsa, kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracyjnych. Kontrola ta polega na badaniu zgodności działania organu z prawem. (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz.U. Nr 153, poz.1269)
Organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (por. wyrok NSA z 20 lipca 1999r., I SAB 60/99, OSP 2000, nr 6, poz.87)
W świetle art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
Skarżący zarzuca, że Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej nie rozpoznał jego wniosku z dnia 5 października 2006r. o świadczenie "na bytowanie".
Tymczasem w aktach sprawy znajduje się decyzja tegoż organu z dnia [...], którą organ odmówił skarżącemu przyznania świadczenia pieniężnego w postaci zasiłku celowego na bytowanie, wskazując w uzasadnieniu, iż przedmiotem tejże decyzji jest wniosek z dnia 5 października 2006r.
Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu 22 listopada 2006r., na co wskazuje znajdujące się w aktach administracyjnych potwierdzenie odbioru.
Bez względu jednak na to, czy decyzja z dnia [...] została skarżącemu doręczona czy nie, nie ma podstaw do przyjęcia, że organ I instancji pozostawał w bezczynności, ponieważ skarga dotyczyła wyłącznie nierozpoznania wniosku z dnia 5 października 2006r., dlatego Sąd będąc związany granicami skargi, badał tylko to czy wniosek został przez organ rozstrzygnięty w wymaganej formie.
Skoro bezspornym jest, że Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej, działający z upoważnienia Wójta Gminy (art. 110 ust. 7 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej, Dz. U. z 2004r., Nr 64, poz.593 ze zm.) wydał decyzję odmawiającą przyznania świadczenia, o które M. W. wnosił w dniu 5 października 2006r., to nie ma podstaw do uwzględnienia skargi i zobowiązania organu do wykonania czynności, wskazanych w art.149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; uwzględnienie skargi prowadziłoby natomiast do wydania drugiej decyzji w tej samej sprawie, co stanowi rażące naruszenie przepisów prawa.
Mając powyższe na uwadze skargę należało oddalić na podstawie art.151 ppsa.