Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 sierpnia 2008 r. radca prawny D. S. – N., ustanowiona w ramach przyznanego skarżącemu M. W. prawa pomocy i wyznaczona przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w L. pełnomocnikiem z urzędu tegoż skarżącego, wniosła o przyznanie tytułem kosztów zastępstwa prawnego kwoty 292,80 złotych. Pismo wnioskodawczyni zawiera oświadczenie z treści, którego wynika, że koszty udzielonej pomocy nie zostały uiszczone w całości ani w części oraz dołączoną do niego opinię prawną.
Akta sprawy niniejszej zawierają pełnomocnictwo udzielone wnioskodawczyni przez skarżącego.
Referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do unormowania art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Aktem normatywnym określającym zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez radcę prawnego jest rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) zwane dalej "rozporządzeniem".
Jak wynika z akt sądowoadministracyjnych niniejszej sprawy wnioskodawczyni podejmując czynności w przedmiotowej sprawie złożyła jedynie opinię prawną z treści, której wynika, że brak jest podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 5 lutego 2008 r. Mając na uwadze tą okoliczność jak i to, że pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 p.p.s.a., w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 720/04, ONSAiWSA 2005, nr 5, poz.
- 93) przyjąć należy, iż wnioskodawczyni tytułem kosztów zastępstwa prawnego świadczonego z urzędu przysługuje wynagrodzenie za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Zgodnie z unormowaniem §14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 ustępu drugiego tego paragrafu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Biorąc pod uwagę przedmiot skargi, która zainicjowała niniejsze postępowanie jak i to, że § 14 ust. 2 rozporządzenia sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej traktuje jako udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji a co za tym idzie, iż czynność podjętą w sprawie przez wnioskodawczynię nie można uznać za prowadzenie przedmiotowej sprawy w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji wynagrodzenie za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosić będzie stosownie do unormowania §14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia 75% stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit c) rozporządzenia. Stawka minimalna, o której stanowi § 14 ust. 2 pkt 1 lit c) rozporządzenia wynosi 240 złotych. Tak, więc wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosić będzie 75% kwoty 240 złotych powiększone stosowanie do unormowania § 2 ust. 3 rozporządzenia o stawkę należnego podatek od towarów i usług wynoszącą dla tej usługi 22% (art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).
W świetle poczynionych powyżej ustaleń i wywodów nie można uznać, że zasadne jest żądanie wnioskodawczyni przyznania jej tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu wynagrodzenia w kwocie 292,80 złotych. Te same ustalenia i wywody wskazują natomiast, że tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu wnioskodawczyni przysługuje wynagrodzenie za sporządzanie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 219,60 złotych.
Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b w związku z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało orzec jak w sentencji postanowienia.