Uzasadnienie
A. K.wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Sadu Apelacyjnego w L. w przedmiocie udostępnienia akt w spawach o sygn.: II AKo 175/09, II S15/11 oraz II S16/11. Następnie WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 13 listopada 2012r. stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiego Sądowi Administracyjnemu w Lublinie. W toku postępowania sądowego strona skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Referendarz sądowy rozpoznając powyższy wniosek postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2013r. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczyła Rada Okręgowa Izby Radców Prawnych w Lublinie. Pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 20 sierpnia 2013r. cofnął skargę A.K. informując, że skarżącemu przekazał listem poleconym kserokopie żądanych przez niego akt dostarczonych przez sąd.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeżeli nie zmierza ono do obejścia prawa lub nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W rozpatrywanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności czyniących cofnięcie skargi niedopuszczalnym. Z tych względów na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powyższej ustawy należało postępowanie w sprawie umorzyć. O wynagrodzeniu pełnomocnika skarżącego rozstrzygnięto na podstawie art. 250 cyt. ustawy oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c w związku z § 15 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Tekst jedn. Dz. U. 2013, poz. 490).