Uzasadnienie
W dniu 30 lipca 2014 r. T. W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. skargę na bezczynność Wójta Gminy N. polegającą na nierozpoznaniu jej wniosku z dnia 25 sierpnia 2012 r. (data wpływu do organu – 27 sierpnia 2012 r.) w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej odmowy przyznania usług opiekuńczych (zakończonej w pierwszej instancji decyzją Wójta Gminy N. z dnia [..] nr [..], utrzymaną następnie w mocy decyzją ostateczną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], nr [..] W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy N. wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi jako bezzasadnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. zważył, co następuje:
Skarga T. W. podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
W ocenie Sadu powyższy przepis znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie. Przedmiotowa skarga T. W. dotyczy bowiem sprawy, która między tymi samymi stronami została już osądzona prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia [..] sygn. akt II SAB/Lu 15/13, zobowiązującym Wójta Gminy N. – na skutek uwzględnienia skargi T. W. na bezczynność tego organu – do rozpoznania wniosku skarżącej z dnia 25 sierpnia 2012 r. (złożonego w dniu 27 sierpnia 2012 r.) o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [..] r., nr [..], utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy N. z dnia [..] nr [..] o odmowie przyznania usług opiekuńczych. Powyższe orzeczenie Sądu wywołuje zaś skutek powagi rzeczy osądzonej.
W tej sytuacji wniesienie przez skarżącą kolejnej skargi na bezczynność Wójta Gminy N. w tym samym przedmiocie jest niedopuszczalne.
Podkreślić należy, że instytucja powagi rzeczy osądzonej nie narusza prawa strony do sądu, a służy jedynie pewności prawa i zapobiega notorycznemu inicjowaniu sporów "o to samo", między tymi samymi stronami, o ten sam przedmiot.
Z tych względów i na podstawie powołanego na wstępie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.