Uzasadnienie
Stosownie do art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 4 stycznia 2017 r. odmówiono przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata ze względu na uchylenie się skarżącego od nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 15 lutego 2017 r. utrzymał w mocy powyższe postanowienie starszego referendarza sądowego. Wnioskiem z dnia 19 lipca 2017 r. skarżący wystąpił ponownie o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Skoro w toku niniejszego postępowania rozpoznano już raz wniosek skarżącego obejmujący m.in. żądanie ustanowienia adwokata a skarżący ponownie wnosi o jego ustanowienie nie wskazując przy tym na nowe okoliczności uzasadniające przyznanie mu prawa pomocy ani nie dołączając dokumentów źródłowych do nadesłania których był uprzednio wezwany, a które mogłyby wskazywać na fakty czyniące wniosek zasadnym, zbędnym jest ponowne rozstrzyganie o tym, czy zasadnym jest ustanowienie dla niego adwokata. Dlatego działając na podstawie art. 249a p.p.s.a. umorzono postępowanie o przyznanie skarżącemu prawa pomocy.
Wobec powyższego postanowiono jak na wstępie.