Uzasadnienie
W dniu 23 lipca 2013r. (data wpływu do organu) T. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy N. polegającą na nierozpoznaniu przez ten organ wniosku skarżącej z dnia 12 lipca 2013r. w przedmiocie świadczeń z pomocy społecznej. Skarga została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Lu 511/13.
W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że wnioskiem z dnia 27 czerwca 2013r. T. W. zwróciła się o przyznanie jej świadczeń:
- 1) zasiłku okresowego na podstawie art. 41 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej
- 2) specjalnego zasiłku celowego na podstawie art., 41 pkt 1 tej ustawy
- 3) zasiłku okresowego na podstawie art. 38 tej ustawy
- 4) zasiłku stałego na podstawie art.37 tej ustawy
- 5) zasiłku celowego na podstawie art. 39 tej ustawy
- 6) zasiłku celowego na podstawie art. 40 tej ustawy
- 7) zasiłku celowego na podstawie art. 41 pkt 2 tej ustawy
- 8) zasiłku w naturze na podstawie art. 41 pkt 2 tej ustawy
- 9) pomocy na podstawie art. 43 tej ustawy
- 10) świadczenia na podstawie art. 48 tej ustawy
- 11) usług opiekuńczych na podstawie art. 50 tej ustawy.
W dniu 4 lipca 2013r. organ wydał postanowienie o odmowie wyłączenia pracowników socjalnych – H. L. i E. W., a następnie w dniu 5 lipca 2013r. pracownice te zgłosiły się do T. W. w celu przeprowadzenia aktualizacji wywiadu środowiskowego, jednak nie wpuszczono ich. Tego samego dnia wysłano T. W. pismo informujące o kolejnym terminie wywiadu środowiskowego, wyznaczonym na dzień 12 lipca 2013r., jednak odmówiła ona przyjęcia przesyłki, a wywiadu w tym dniu nie udało się przeprowadzić, ponieważ nikt nie otworzył drzwi.
Tego samego dnia tj. 12 lipca 2013r., wpłynął kolejny wniosek skarżącej "podobny w treści do wniosku z dnia 27 czerwca 2013r."
W dniu... 2013r. organ wydał decyzję nr..., w której orzeczono:
- 1) odmówić przyznania świadczenia na podstawie art. 37 ustawy o pomocy społecznej
- 2) odmówić przyznania świadczenia na podstawie art. 38 ustawy o pomocy społecznej
- 3) odmówić przyznania świadczenia na podstawie art. 39 ustawy o pomocy społecznej
- 4) odmówić przyznania świadczenia na podstawie art. 40 ustawy o pomocy społecznej
- 5) odmówić przyznania świadczenia w formie pieniężnej i rzeczowej na podstawie art. 41 pkt 1 i 2 ustawy o pomocy społecznej
- 6) odmówić przyznania świadczenia na podstawie art. 43 ustawy o pomocy społecznej
- 7) odmówić przyznania świadczenia na podstawie art. 48 ustawy o pomocy społecznej
- 8) odmówić przyznania świadczenia na podstawie art. 50 ustawy o pomocy społecznej
T. W. odebrała tę decyzję w dniu 2 sierpnia 2013r., zaś w dniu 6 sierpnia 2013r. wniosła odwołanie od tej decyzji.
Wobec powyższego organ wniósł o oddalenie skargi, jako bezzasadnej.
Zarządzeniem z dnia 16 sierpnia 2013r. Przewodniczący Wydziału wyłączył ze sprawy II SAB/Lu 511/13 w przedmiocie zasiłku stałego do odrębnych postępowań skargę w częściach dotyczących pozostałych świadczeń wynikających z wniosku skarżącej z dnia 12 lipca 2013r., w tym m.in. zasiłku okresowego, który jest przedmiotem niniejszego postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie określonym terminie nie podejmie on czynności lub nie wyda stosownego aktu, przy czym stan ten istnieje przynajmniej w dacie orzekania przez sąd administracyjny.
W myśl art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.), sąd uwzględniając skargę na bezczynność (...) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub (...) do dokonania czynności (...). Przepis ten ma zatem zastosowanie, gdy organ, którego bezczynność zaskarżono, pozostaje w bezczynności w dacie orzekania przez sąd administracyjny. Ustanie bezczynności przed tą datą czyni niemożliwym uwzględnienie skargi i nałożenie obowiązku określonego w art. 149 P.p.s.a.
Sytuacja taka zachodzi w niniejszej sprawie.
Jak bowiem wynika z akt sprawy we wniosku z dnia 12 lipca 2013r. (k.7 akt admin.) T. W. wnosiła o "świadczenia w przedmiotach jak we wniosku z 8 lipca 2013r.". Z kolei we wniosku z dnia 8 lipca 2013r. (k.5 akt admin.) wnosiła ona o "świadczenia wg: 1) art. 37 ustawy OPS;
- 2) art. 38 ustawy OPS;
- 3) art. 39 ustawy OPS;
- 4) art. 40 ustawy OPS;
- 5) art. 41 p.1 ustawy OPS;
- 6) art. 41 p.2 ustawy OPS/okresowy;
- 7) art. 41 p. 2 ustawy OPS/celowy;
- 8) art. 41 p.2 w naturze;
- 9) pomoc wg art. 43;
- 10) art. 48;
- 11) art. 50".
Świadczenia, o których mowa w powołanych przez skarżącą przepisach ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (tekst jedn. Dz. U. z 2013r., poz. 182 ze zm.) to: zasiłek stały (art. 37), zasiłek okresowy (art. 38), zasiłek celowy (art. 39), specjalny zasiłek celowy (art. 40), pomoc na ekonomiczne usamodzielnienie (art. 43), pomoc w formie schronienia, posiłku, ubrania (art. 48), usługi opiekuńcze (art. 50).
Jak wynika z akt sprawy, decyzją z dnia 29 lipca 2013r., nr OPS.82.872.80-o.2013 Wójt Gminy N. – po rozpatrzeniu wniosku T. W. m.in. z dnia 8 i 12 lipca 2013r. orzekł:
- 1) odmówić przyznania świadczenia na podstawie art. 37 ustawy o pomocy społecznej
- 2) odmówić przyznania świadczenia na podstawie art. 38 ustawy o pomocy społecznej
- 3) odmówić przyznania świadczenia na podstawie art. 39 ustawy o pomocy społecznej
- 4) odmówić przyznania świadczenia na podstawie art. 40 ustawy o pomocy społecznej
- 5) odmówić przyznania świadczenia w formie pieniężnej i rzeczowej na podstawie art. 41 pkt 1 i 2 ustawy o pomocy społecznej
- 6) odmówić przyznania świadczenia na podstawie art. 43 ustawy o pomocy społecznej
- 7) odmówić przyznania świadczenia na podstawie art. 48 ustawy o pomocy społecznej
- 8) odmówić przyznania świadczenia na podstawie art. 50 ustawy o pomocy społecznej.
W sytuacji występującej w sprawie nie ma więc podstaw do zobowiązania organu w trybie art. 149 P.p.s.a., skoro organ załatwił wniosek skarżącej z dnia 12 lipca 2013r. obejmujący m.in. przyznanie zasiłku okresowego (art.38, 41 pkt 2 ustawy)
Z tych względów skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a.; o wynagrodzeniu adwokata z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013r., poz. 461).