Uzasadnienie
W dniu 13 września 2013 r. T. W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie niezłatwienia jej skargi z dnia 7 maja 2013 r. o wznowienie postępowania w sprawie usług opiekuńczych.
W dniu 14 listopada 2013 r. skarżąca złożyła na urzędowym formularzu symbol "PPF" wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Wniosek T. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy może nastąpić w zakresie całkowitym albo częściowym.
W niniejszej sprawie skarżąca zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie obejmującym jedynie ustanowienie radcy prawnego, co świetle art. 245 § 3 stanowi prawo pomocy w zakresie częściowym. Stosownie zaś do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Należy podkreślić, że przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, stosuje się odpowiednio do osób korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczania kosztów sądowych (art. 262 p.p.s.a.).
Z oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu wniosku "PPF" wynika, że skarżąca jest osobą samotnie gospodarującą. Wprawdzie posiada ona stały dochód w wysokości – jak wskazała - 831 zł brutto, jednak, w ocenie Sądu, jest to kwota na tyle niska, że nie wystarczy na pokrycie kosztów ustanowienia w niniejszej sprawie profesjonalnego pełnomocnika, bez ponoszenia uszczerbku koniecznego w utrzymaniu skarżącej. W tej sytuacji zasadne jest przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.
Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.