Uzasadnienie
T. W. wniosła w dniu 13 września 2013r. (data wpływu) skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. polegającą na nierozpoznaniu jej skargi z dnia 7 maja 2013r. o wznowienie postępowania, zakończonego wydaniem przez ten organ decyzji z dnia [...]., znak: [..] w przedmiocie odmowy przyznania jej pomocy w formie usług opiekuńczych.
W skardze o wznowienie skarżąca wskazywała, że wydanie decyzji zostało oparte na sfałszowanym wywiadzie środowiskowym z dnia 6 września 2012r., "wyprodukowanym w biurze OPS".
W odpowiedzi na skargę z dnia 1 października 2013r. organ wniósł o jej oddalenie.
Wyjaśnił, że postanowieniem z dnia [...] wydanym na podstawie art. 36 § 1 kpa wskazał, że w związku z toczącym się postępowaniem sądowoadministracyjnym w przedmiocie skargi T. W. na decyzję Kolegium z dnia [...] – skarga z dnia 7 maja 2013r. o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem tej decyzji zostanie załatwiona w terminie miesiąca od wpływu akt sprawy z prawomocnym orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.
Organ w odpowiedzi na skargę wskazał również, że WSA w Lublinie w dniu 25 czerwca 2013r. wydał nieprawomocny wyrok, którym oddalił skargę.
Następnie w toku postępowania przed Sądem organ przedłożył postanowienie własne z dnia [...]., znak: [...] o wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Kolegium z dnia [...]., znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w N. z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania T. W. pomocy w formie usług opiekuńczych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., kontrola działalności organów administracji sprawowana przez sądy w zakresie zgodności z prawem obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów.
Organ administracji pozostaje w bezczynności w przypadku niezałatwienia sprawy (w terminie określonym w art. 35 kpa tj. w ciągu miesiąca, a w przypadku sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania) bądź w przypadku niepodjęcia innych działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (por. wyrok NSA z dnia 20 lipca 1999r., I SAB 60/99, OPS 2000, Nr 6, poz.87).
W świetle art. 149 § 1 P.p.s.a. - sąd uwzględniając skargę na bezczynność zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności wynikających z przepisów prawa, a także stwierdza czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Skarga w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem organowi nie można zarzucić bezczynności.
Przyczyną niezałatwienia skargi T. W. z dnia 7 maja 2013r. o wznowienie postępowania było to, że w tym samym czasie toczyło się postępowanie sądowoadministracyjne, którego przedmiotem była ta sama decyzja ostateczna Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], której wzruszenia domagała się skarżąca w skardze o wznowienie.
Prawidłowo zatem organ postanowieniem z dnia [...] przedłużył termin załatwienia skargi o wznowienie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi na przedmiotową decyzję z dnia [...].
Wniesienie bowiem prawnie skutecznej skargi do sądu administracyjnego stanowi przeszkodę do wszczęcia w sprawie postępowania administracyjnego nakierowanego na zmianę, uchylenie, stwierdzenie nieważności aktu lub wznowienie postępowania administracyjnego (tak: M.Jagielska, A.Wiktorowska, P.Wajda w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. prof. R. Hauser, prof. M. Wierzbowski, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2011, s. 306 i powołane tam orzecznictwo).
Organ nie miał również podstaw do zawieszenia postępowania administracyjnego, skoro zawieszenie jest możliwe jedynie w odniesieniu do toczącego się postępowania, a takie nie zostało wszczęte w niniejszej sprawie.
Skoro zatem w dacie wniesienia skargi na bezczynność tj. 13 września 2013r.– organ nie dysponował jeszcze prawomocnym wyrokiem WSA w Lublinie kończącym postępowanie w sprawie skargi na decyzję z dnia [...]., to nie można organowi zarzucić bezczynności.
Ponadto należy stwierdzić, że w dniu [...] organ wydał postanowienie o wznowieniu postępowania, a zatem już po otrzymaniu akt sądowych wraz z prawomocnym wyrokiem - zgodnie z postanowieniem z dnia [...] – załatwił wniosek T. W. wznawiając postępowanie.
Z tych względów Sąd stwierdził, że skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. jest nieuzasadniona, a zobowiązywanie organu do załatwienia wniosku stało się bezprzedmiotowe, dlatego na podstawie art. 151 P.p.s.a - Sąd oddalił skargę; o wynagrodzeniu adwokata z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013r., poz. 461).