Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 14 grudnia 2010 r. sygn. akt II SAB/Ol 23/10, po rozpoznaniu sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Prezydenta Miasta w pkt 1 oddalił skargę, a w pkt 2 przyznał od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na rzecz adwokata B. D. kwotę 240 zł powiększoną o należny podatek VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu.
W złożonym zażaleniu pełnomocnik skarżącego adwokat B. D. zaskarżył postanowienie zawarte w punkcie 2 sentencji wyroku, dotyczące wysokości przyznania nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Podniósł, że wyrokiem z dnia 10 marca 2009r., sygn. II SAB/Ol 54/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę A. S. na bezczynność Prezydenta Miasta. Postanowieniem zaś z dnia 19 marca 2009r. uzupełniono wyrok o pkt 2 przyznający od Skarbu Państwa na rzecz adwokata B. D. kwotę 240 zł powiększoną o VAT. Jednakże wspomniany wyrok został uchylony łącznie z rozstrzygnięciem o przyznanych kosztach. Z uwagi na to, że Naczelny Sąd Administracyjny nie rozstrzyga w przedmiocie zwrotu kosztów, wyrok uchylający tego Sądu w sprawie I OSK 685/09 takowego rozstrzygnięcia nie zawierał. Dlatego też zdaniem żalącego się przez wzgląd na art. 209 ppsa poza przyznaniem kwoty 240 zł powiększonej o VAT tut.
Sąd powinien doliczyć wynagrodzenie należne za rozpoznanie sprawy poprzednio oraz zasądzić odpowiednio stawkę należną na podstawie § 18 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie czyli 75% z 240 zł powiększonego o VAT – a więc łącznie 660 zł powiększone o VAT.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 195 § 2 p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo.
Uchylenie zaskarżonego postanowienia przez sąd pierwszej instancji jest możliwe tylko wtedy, gdy zażalenie jest oczywiście uzasadnione. W ocenie Sądu, wniesione zażalenie ma taki charakter. W niniejszej sprawie Sąd wyrokiem z dnia 14 grudnia 2010r. oddalił skargę i przyznał na rzecz adwokata B. D. kwotę 240 zł powiększoną o należny podatek VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Jednakże Sąd powinien ponadto przyznać adwokatowi B. D. również wynagrodzenie należne za pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu poprzednio przed sądem I instancji i Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Adwokatowi B. D. należy się zatem na podstawie art. 250 ppsa w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2002r., Nr 163, poz. 1348) wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu przed tut. Sądem w kwocie 2 x 240 zł oraz przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w kwocie 120 zł, czyli 50% z 240 zł – a więc łącznie 600 zł netto powiększone o należny podatek VAT.
Sąd przyznał pełnomocnikowi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej kwotę wynikającą ze stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b, gdyż pełnomocnik skarżącego sporządził i wniósł skargę kasacyjną, ale (co wynika z protokołu z rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym) nie brał udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W takim przypadku stosownie do treści tego przepisu wynagrodzenie obejmuje 50% stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 1, nie zaś 75% tej stawki, która jest zastrzeżona za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przez NSA (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit. a).
Wobec powyższego, na podstawie art. 195 § 2 i art. 250 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji.