Uzasadnienie
Na etapie wniesienia skargi M.M. złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego lub adwokata. W uzasadnieniu stwierdziła, iż ma na utrzymaniu troje dzieci, a obecna sytuacja finansowa umożliwia "zaspokojenie podstawowych funkcji życiowych", lecz nie pozwala na wynajęcie adwokata Z oświadczenia zawartego we wniosku wynika nadto, iż skarżąca (42 l.) prowadzi gospodarstwo domowe tylko z dziećmi (12, 14 i 20 l.). Rodzina nie posiada majątku, a na jej dochód składa się zasiłek rodzinny (455 zł), alimenty (400 zł) i świadczenia wychowawcze (1000 zł). Skarżąca, prócz wydatków na utrzymanie mieszkania (ze sprawy o sygn. akt SAB/Ol 48/15 wiadomo, iż przysługuje jej względem niego prawo dożywocia) i dzieci, ponosi koszty leczenia i ubezpieczenia.
Przedstawione informacje dają podstawę do uznania, iż skarżąca znajduje się w sytuacji, w której wygospodarowanie środków na choćby częściowe pokrycie kosztów sądowych, a tym bardziej opłacenie profesjonalnego pełnomocnika, nie jest praktycznie możliwe. W świetle art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) ów stan rzeczy uzasadnia uwzględnienie zgłoszonego postulatu. Jak bowiem stanowi ów przepis, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, następuje przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Obejmuje ono zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 ww. ustawy). Stąd orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 wskazanej ustawy, powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień dotyczących prawa pomocy