Uzasadnienie
Z przedstawionych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że w dniu 11 czerwca 2013 r. do Starosty Powiatu wpłynęło pismo T. P., zam. w D. przy ulicy R. w sprawie wydania dokumentów. W piśmie tym wnioskodawczyni, z powołaniem się na art. 73 § i § 2 w związku z art. 76 oraz art. 28 K.p.a., żądała wydania z akt sprawy odpisów lub kopii projektu przyłącza energetycznego budynku w D. ul. R. Żądanie wniosku uzasadniła bardzo ważnym interesem prawnym strony. Wskazała, że mimo iż partycypowała w kosztach, nigdy nie otrzymała przedmiotowego projektu a jest on jej potrzebny, jako dowód w postępowaniu sądowym w sprawie z powództwa Gminy D. W odpowiedzi na powyższe pismo Starosta Powiatu, pismem z dnia 21 czerwca 2013 r. poinformował T. P., że w zasobach archiwalnych Wydziału Infrastruktury i Budownictwa Starostwa Powiatowego nie odnaleziono żądanej dokumentacji.
W piśmie z dnia 27 czerwca 2013 r. T. P., na podstawie art. 227- 229 K.p.a., skierowała do Rady Powiatu skargę na działanie Starosty, w której zarzucała, że organ ten nie załatwił jej wniosku poprzez wydanie postanowienia zgodnie z art.74 § 2 K.p.a.
Odpowiadając na tę skargę, Rada Powiatu poinformowała skarżącą, że jej pismo podlega rozpatrzeniu w oparciu o procedurę określoną w art. 73-74 K.p.a. w związku z czym jej pismo zostało przekazane Staroście Powiatu do ponownego rozpatrzenia w trybie postępowania administracyjnego.
Starosta Powiatu postanowieniem z dnia "[...]" r., na podstawie art. 105 § 1,art. 74 § 2 oraz art. 126 k.p.a. umorzył, jako bezprzedmiotowe, postępowanie w sprawie wydania kopii projektu przyłącza energetycznego, o który zwracała się wnioskodawczyni. W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, że w swoich zasobach archiwalnych nie odnalazł wnioskowanej dokumentacji oraz że na podstawie prowadzonych rejestrów i podanych przez wnioskodawczynię informacji nie mógł stwierdzić, czy kiedykolwiek dokumentacja ta znajdowała się w zasobach organu. Wobec tego nie jest możliwe rozpatrzenie żądania wnioskodawczyni wobec braku przedmiotu żądania, tj. wnioskowanej dokumentacji.
Na postanowienie to T. P. wniosła zażalenie, w którym zarzucała organowi I instancji mataczenie w sprawie i ukrywanie jawnych dokumentów oraz bierność w poszukiwaniu żądanej dokumentacji w zakładzie energetycznym lub organach nadzoru budowlanego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia "[...]" r. uchyliło postanowienie będące przedmiotem zażalenia, ale z innych przyczyn aniżeli podnoszone w zażaleniu. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że prawo do udostępnienia akt sprawy przysługuje stronie od daty wszczęcia postępowania do daty doręczenia decyzji. Obowiązek organu wynikający z art. 73 § 2 K.p.a. dotyczy jednak tylko tych dokumentów, które znajdują się w posiadaniu organu. Ponadto organ II instancji uznał, że skoro organ nie był w posiadaniu żądanego dokumentu, to winien poinformować o tym fakcie. Z uwagi na to, że Starosta Powiatu uczynił to w piśmie z dnia 21 czerwca 2013 r., to wydawanie postanowienia umarzającego postępowanie było zbędne i dlatego Kolegium uznało, że wniosek strony został załatwiony w/w pismem.
Pismem z dnia 3 grudnia 2013 r. T. P., powołując się na art. 35 -art. 37 K.p.a. ponagliła Starostę Powiatu do załatwienia jej wniosku i wydanie przedmiotowego projektu przyłącza energetycznego.
Następnie T. P. wniosła skargę do tutejszego Sądu, w której opisała przebieg sprawy i dołączyła do niej kopie w/w dokumentów. W uzasadnieniu skargi wskazała dlaczego ubiega się o wydanie przedmiotowego projektu i stwierdziła, że Starosta celowo go ukrywa.
W odpowiedzi na skargę Starosta Powiatu wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r.poz.270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 – 4a oraz pkt 8 tej ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona na bezczynność organu w załatwieniu wniosku o wydanie z akt sprawy odpisu projektu przyłącza energetycznego.
W pierwszej kolejności należało zatem dokonać oceny dopuszczalności skargi. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skarga na bezczynność organu, polegającą na niezałatwieniu żądania wydania z akt sprawy dokumentu, jest dopuszczalna, ponieważ sprawa taka może być załatwiona poprzez dokonanie czynności materialno - technicznej i wydanie żądanego dokumentu lub poprzez wydanie postanowienia, na podstawie art.74 § 2 K.p.a., na które służy zażalenie. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny oz w Gdańsku w wyroku z dnia 5 września 2001 r. sygn. akt II SAB/Gd 127/00.
Przed wniesieniem skargi skarżąca, wyczerpała tryb administracyjny umożliwiając organowi wyjście ze stanu bezczynności. Wprawdzie strona nie wniosła zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie lecz złożyła pismo nazwane "ponagleniem" ale, w ocenie Sądu, nienadanie przez organ właściwego biegu temu pismu, nie może szkodzić stronie. Dla oceny dopuszczalności skargi istotna jest bowiem sama okoliczność złożenia przez stronę pisma mającego charakter zażalenia, a nie sposób jego rozpoznania.
Skoro skarga okazała się dopuszczalna, to należało dokonać oceny jej zasadności.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem Staroście Powiatu nie można przypisać bezczynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 73 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej jako: K.p.a.) strona może żądać wydania jej z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów, o ile jest to uzasadnione ważnym interesem strony. Stosownie zaś do art.74 § 2 K.p.a. odmowa umożliwienia stronie przeglądania akt sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii i odpisów, uwierzytelnienia takich kopii, odpisów lub wydania uwierzytelnionych odpisów następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.
Ze stanem bezczynności mamy do czynienia wówczas, gdy organ w prawnie ustalonym terminie nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności.
W rozpoznawanej sprawie Starosta Powiatu rozpatrzył wniosek strony, informując wnioskodawczynię, że nie posiada żądanej dokumentacji. Ponadto załatwił wniosek w procesowej formie postanowienia, które nie podlega kontroli sądowej w niniejszym postępowaniu albowiem przedmiotem skargi jest bezczynność Starosty.
O bezczynności tego organu nie może świadczyć fakt, że strona nie uzyskała żądanego dokumentu skoro z pisma organu z dnia 21 czerwca 2013 r. wynika, iż nie jest on w posiadaniu dokumentu, którego dotyczył wniosek. Obowiązek organu określony w art. 73 § 2 K.p.a. dotyczy tylko tych dokumentów, które znajdują się w posiadaniu organu. W przypadku, gdy strona postępowania zwróci się o wydanie odpisu lub kopii dokumentu, który nie znajduje się w aktach będących w posiadaniu tegoż organu, wymieniony przepis nie nakłada na organ obowiązku poszukiwania go w innych jednostkach i uzyskania w celu wydania kopii stronie.
Nie można wykluczyć, iż dokument, którego dotyczy wniosek skarżącej, faktycznie istnieje. Jednak jego brak w aktach organu uniemożliwia uwzględnienie żądania. Trudno bowiem wymagać od organu wydania kopii dokumentu, którego nie posiada. Tym samym organ, pomimo że nie uwzględnił wniosku strony, to nie pozostaje w bezczynności ponieważ wniosek został rozpatrzony.
Z powyższych względów skargę, jako bezzasadną, należało oddalić, na podstawie art. 151 p.p.s.a.