Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił A.Z. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w sprawie budowy budynku gospodarczego.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 marca 2013 r., sygn. akt
II OZ 130/13, oddalił zażalenie skarżącego wniesione na powyższe postanowienie.
Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2013 r. Sąd odrzucił skargę.
Następnie, postanowieniem z dnia 6 listopada 2013 r. tut. Sąd odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, zaś NSA postanowieniem z dnia 19 grudnia 2013 r., sygn. akt II OZ 1180/13, oddalił zażalenie skarżącego na to postanowienie.
Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2014 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.), gdyż została ona sporządzona osobiście przez skarżącego, który nie należy do kręgu osób zwolnionych, z racji wykonywanego zawodu prawniczego lub z tytułu posiadania odpowiedniego stopnia naukowego, z obowiązującego przymusu adwokacko-radcowskiego.
W dniu 12 lutego 2014 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie oraz wniosek o wyłączenie sędziów WSA w Olsztynie i referendarzy sądowych i wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
W dniu 21 stycznia 2014 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 30 grudnia 2013 r., zaś w dniu 12 lutego 2014 r. - wniosek o wyłączenie sędziów WSA w Olsztynie i referendarzy sądowych wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2014 r., sygn. akt II OW 49/14, Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów i referendarzy WSA w Olsztynie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, który postanowieniem z dnia 12 maja 2014 r., sygn. akt II SO/Bk 8/14, oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie sędziów i referendarzy WSA w Olsztynie.
Postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej doręczono skarżącemu w dniu 6 lutego 2014 r. wraz z pouczeniem, że przysługuje na nie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 7 dni od daty jego doręczenia oraz że powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.
W dniu 13 lutego 2014 r. skarżący wniósł sporządzone osobiście zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Stosownie do art. 194 § 4 zd. pierwsze p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
Przedmiotowe zażalenie zostało jednak sporządzone przez skarżącego, który bezspornie nie należy do kręgu osób uprawnionych do osobistego sporządzenia tego środka odwoławczego. Nie wykonuje bowiem zawodu prawniczego ani nie posiada odpowiedniego stopnia naukowego. Natomiast tylko te okoliczności, zgodnie z art. 175 § 2 i § 3 w związku z art. 194 § 4 p.p.s.a., umożliwiłyby skarżącemu skutecznie wniesienie przedmiotowego zażalenia na odrzucenie skargi kasacyjnej.
W tej sytuacji zażalenie, jako niedopuszczalne, należało odrzucić, na podstawie art. 178 w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a.