Uzasadnienie
Fundacja "A" z siedzibą w [...], wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na bezczynność Dziekana Wydziału Przyrodniczo-Technicznego Uniwersytetu Opolskiego, polegającą na braku odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji publicznej.
Na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu, wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie powyższe zostało doręczone skarżącej Fundacji w dniu 7 lipca 2016 r., do rąk R. P. O powyższym świadczy adnotacja i podpis, umieszczone na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, znajdującym się w aktach sprawy (k-72 akt sądowych).
Z wyciągu bankowego znajdującego się w aktach wynika, że wpis od skargi w wysokości 100 zł został uiszczony w dniu 19 lipca 2016 r. (k-75 akt).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, przy czym stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Wskazać ponadto należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, zgodnie z którym uiszczenie wpisu od skargi po terminie jest równoznaczne w skutkach z jego nieuiszczeniem, co w świetle art. 220 § 3 P.p.s.a., skutkuje odrzuceniem skargi (por. postanowienia NSA z dnia 1 lutego 2011 r., sygn. akt II OSK 60/11; z dnia 4 października 2011 r., sygn. akt II OSK 1985/11; z dnia 19 sierpnia 2010 r., sygn. akt II OSK 1490/10, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie wniesienie skargi podlegało obowiązkowi uiszczenia wpisu stałego w wysokości 100 zł, co wynika z § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), według którego wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności, wynosi w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej - 100 zł.
Sąd wezwał skarżącą Fundację do uiszczenia wymaganego wpisu od skargi w podanej wyżej wysokości, a zatem wpis ten skarżąca obowiązana była opłacić w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Podkreślić należy, że wezwanie Sądu zawierało szczegółowe pouczenie co do terminu wypełnienia obowiązku nałożonego na stronę oraz co do skutków jego niedochowania. Skoro przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego została doręczona skarżącej Fundacji w dniu 7 lipca 2016 r., to zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg w dniu 8 lipca 2016 r. i upłynął z dniem 14 lipca 2016 r. (czwartek), a dzień ten nie przypadał na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy.
Ze znajdującego się w aktach sprawy dowodu wpłaty wynika, że należny wpis sądowy został uiszczony przez skarżącą w dniu 19 lipca 2016 r., a zatem już po upływie siedmiodniowego terminu, przewidzianego do dokonania czynności opłacenia skargi, co musiało skutkować odrzuceniem skargi. Jak wskazano już wcześniej, uiszczenie wpisu po terminie jest równoznaczne z jego nieuiszczeniem i wywołuje takie same skutki procesowe jak brak wpisu.
Wobec niewykonania zarządzenia Sądu i nieuiszczenia należnego wpisu w terminie, co Sąd działając na zasadzie art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.