Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. K. D.-S. zwróciła się do Wielkopolskiego Zarządu Dróg Wojewódzkich w P. z żądaniem wypłaty zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę oraz zwrotu kosztów lecenia i rehabilitacji w związku z wypadkiem jakiemu uległa dnia [...] marca 2013 r. korzystając z przejścia dla pieszych na ulicy P. w C. Jako podstawę swojego żądania skarżąca wskazała na przepisy kodeksu cywilnego, tj. art. 445 i 444 k.c.
Pismem z dnia [...] listopada 2014 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na przewlekłe postępowanie Wielkopolskiego Zarządu Dróg Wojewódzkich w P., domagając się (1) zobowiązania wyżej wymieniony podmiot do wydania rozstrzygnięcia w sprawie zdarzenia z dnia [...] marca 2013 r., (2) orzeczenia czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, (3) wymierzenia wyżej wymienionemu podmiotowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej p.p.s.a.), (4) zobowiązania wyżej wymieniony podmiot do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie, (5) zasądzenia kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, iż w dniu [...] marca 2013 r. uległa wypadkowi na drodze wojewódzkiej w C. Po długotrwałym leczeniu wystąpiła do Wielkopolskiego Zarządu Dróg Wojewódzkich z wnioskiem z października 2013 r. o odszkodowanie. W styczniu 2014 r. otrzymała pismo od I. T. U. SA V. I. G., w którym odmówiono wypłaty odszkodowania. Dnia [...] kwietnia 2014 r. skarżąca złożyła skargę na sposób załatwienia sprawy do Wielkopolskiego Zarządu Dróg Wojewódzkich oraz do Urzędu Marszałkowskiego w P. Wielkopolski Zarząd Dróg Wojewódzkich pomimo upływu 7 miesięcy nie zajął stanowiska w sprawie, naruszając przepis art. 35 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego (dalej k.p.a.) określający maksymalny termin załatwienia sprawy oraz przepisy art. 8 i art. 12 § 1 k.p.a.
W odpowiedzi na skargę Wielkopolski Zarząd Dróg Wojewódzkich wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że żądanie skarżącej zawarte w piśmie z dnia [...] listopada 2013 r. miało charakter roszczeń cywilnoprawnego, których podstawę stanowią przepisy art. 444 i 445 k.c.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekania w sprawach na bezczynności organów administracji w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a powyższego artykułu. Skarga na bezczynność przysługuje jedynie w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia, akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz pisemnych interpretacji prawa podatkowego w indywidualnych sprawach. Konieczne jest w tym miejscu podkreślenie, że skarga na bezczynność dopuszczalna jest jedynie w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy oraz w przypadku odmowy wydania aktu pomimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku.
Zobowiązanie organu do podjęcia określonych działań musi wynikać z konkretnego przepisu ustawy, nie zaś z klauzuli generalnej stwierdzającej jedynie, że określone zadania leżą w kompetencji określonego organu administracji. Ponadto, zgodnie z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarżąca pismem z dnia [...] listopada 2013 r. wystąpiła do Wojewódzkiego Zarządu Dróg Wojewódzkich z roszczeniami odszkodowawczymi, których podstawą prawną są przepisy Kodeksu cywilnego. Sprawa skarżącej ma więc charakter cywilnoprawny i nie dotyczy zadań z zakresu administracji publicznej. Brak jest podstawy prawnej do załatwienia sprawy skarżącej w formie decyzji administracyjnej, postanowienia, aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej. Sądy administracyjne nie posiadają przy tym kompetencji do rozpoznania sporów wynikłych na tle sprawy cywilnej, do czego uprawnione są sądy powszechny wedle art. 1 i art. 2 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 roku – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43 poz. 296).
Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, że skarga do sądu administracyjnego w przedmiotowej sprawie jest niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.