Uzasadnienie
W piśmie z dnia 3 lipca 2017 r. M. K. złożył skargę na bezczynność Prezydenta Miasta (zwanego dalej "Prezydentem") w sprawach, w których uprzednio wydano wyroki:
- - z dnia 10 grudnia 2014 r., II SA/Po 773/14,
- - z dnia 10 grudnia 2014 r., II SA/Po 774/14,
- - z dnia 10 grudnia 2014 r., II SA/Po 775/14 oraz
- - z dnia 18 grudnia 2014 r., II SA/Po 779/14 (k. 3 akt sądowych).
Z uwagi na wątpliwości dotyczące intencji skarżącego Wiceprezes Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skierował do M. K. pytanie o sprecyzowanie żądania pisma z dnia 3 lipca 2017 r. (k. 5 akt sądowych).
W piśmie z dnia 11 lipca 2017 r. M. K. oświadczył, że składa skargę na bezczynność [...] Ośrodka Pomocy Społecznej [...] (chodzi więc o Prezydenta Miasta – uw. Sądu) oraz bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Ponownie podkreślił, że nie załatwiono spraw dotyczących zasiłków celowych, o które się ubiega, a w odniesieniu do których wydano wyroki II SA/Po 773/14, II SA/Po 774/14, II SA/Po 775/14 oraz II SA/Po 779/14 (k. 4 akt sądowych).
W odpowiedzi na skargę, w zakresie w jakim skarga dotyczyła bezczynności Prezydenta (skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zarejestrowano odrębnie), organ ten szczegółowo opisał przebieg postępowań we wszystkich czterech sprawach, w których wydano wyroki II SA/Po 773/14, II SA/Po 774/14, II SA/Po 775/14 oraz II SA/Po 779/14. Zwrócił między innymi uwagę, że sprawy administracyjne, których dotyczyły wymienione przez M. K. orzeczenia sądowe, zapoczątkowane zostały odpowiednio wnioskami z dnia 15 maja 2012 r., z dnia 26 czerwca 2012 r., z dni 4, 5, i 7 grudnia 2012 r. oraz z dnia 2 stycznia 2014 r. We wszystkich sprawach, po uchylających orzeczeniach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, Prezydent w 2015 r. wydał decyzje, a akta wraz z odwołaniem przekazał do Kolegium.
Zarządzeniem z dnia 11 września 2017 r. Przewodniczący Wydziału polecił wezwać M. K. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dowodu wniesienia ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie (k. 10 akt sądowych).
W odpowiedzi na wezwanie M. K. przesłał ponaglenie, które złożył w [...] Ośrodku Pomocy Społecznej w [...] w dniu 20 września 2017 r. (k. 13-15 akt sądowych).
Zarządzeniem sędziego z dnia 7 listopada 2017 r. (wydanym w sprawie II SAB/Po 144/17) wydzielono do odrębnego zarejestrowania skargi M. K. w zakresie, w jakim dotyczyły one spraw o zasiłki celowe, w których wydano wyroki II SA/Po 774/14, II SA/Po 775/14 oraz II SA/Po 779/14.
Niniejsza sprawa dotyczy wyłącznie bezczynności Prezydenta Miasta, w której wydano wyrok II SA/Po 779/14. Jest to sprawa administracyjna zapoczątkowana wnioskiem z dnia 2 stycznia 2014 r. dotyczącym zasiłku celowego na zakup obuwia, odzieży i leków. Wniosek ten został, po wyżej wskazanym wyroku, odmownie załatwiony przez Prezydenta decyzją z dnia [...] 2015 r., [...]
Z akt administracyjnych nie wynika, aby w toku postępowania, do daty załatwienia sprawy, M. K. składał do Prezydenta ponaglenie, względnie zażalenie na bezczynność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na nie wypełnienie warunku wniesienia ponaglenia (względnie zażalenia na bezczynność) przed jej złożeniem.
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jednolity tego aktu prawnego opublikowano w Dz. U. z 2017 r., poz. 1369; dalej "P.p.s.a.") skargę można wnieść po "wyczerpaniu środków zaskarżenia", przez co należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie tekst jednolity tego aktu prawnego opublikowano w Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 – uw. Sądu, dalej "K.p.a.") w przypadku bezczynności organu stronie przysługuje prawo wniesienia ponaglenia.
Mając na względzie powołane przepisy stwierdzić należy, że M. K., zamierzając skorzystać z prawa do sądowej skargi na bezczynność, powinien wykazać, że przed jej złożeniem skierował do organu ponaglenie. Jak wynika z akt administracyjnych, skarżący warunku tego nie dopełnił. Z kolei na wezwanie Przewodniczącego Wydziału przedłożył kopie ponaglenia, jednakże złożonego dopiero 20 września 2017 r., a więc po złożeniu skargi.
Uzupełniająco Sąd nadmienia, że przed 1 czerwca 2017 r. do organów nie składało się ponagleń, lecz zażalenia na bezczynność (według wcześniejszego brzmienia art. 37 K.p.a.). Trzeba jednak zauważyć, że i takiego środka zaskarżenia M. K. wcześniej nie złożył.
Skarga nie poprzedzona ponagleniem (względnie zażaleniem na bezczynność – jeżeli byłoby wcześniej złożone) nie może być merytorycznie rozpoznana i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. (zob. Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2010 r., I OSK 7/10 i postanowienie z dnia 8 października 2013 r., II OSK 2232/13, orzeczenia.nsa.gov.pl). W myśl tego przepisu Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).
Uzupełniająco Sąd wskazuje, że niniejsze postanowienie odrzucające skargę na bezczynność Prezydenta nie ma wpływu i nie stanowi przeszkody rozpoznaniu skargi M. K. zarejestrowanej pod sygnaturą II SA/Po 1006/17 i dotyczącej legalności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2017 r., [...] wydanej na skutek odwołania od decyzji z dnia [...] 2015 r., [...] (a więc decyzji wydanej w wykonaniu II SA/Po 779/14). W sprawie II SA/Po 1006/17 rozprawę wyznaczono na dzień 17 maja 2018 r.
/-/ J. Szuma