Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniuz 6 października 2005 r., sygn. akt II SAB/Po 21/05

prawomocnyRozstrzygnięcie: za stronąTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Skład
Sędzia NSA Stanisław Małek przewodniczący
Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska przewodniczący
Sędzia WSA Wiesława Batorowicz przewodniczący
st.sekr.sąd. Monika Pancewicz protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 06 października 2005 r.
Sprawa
sprawy ze skargi H.K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wydania zaświadczenia o zakończeniu budowy; I. zobowiązuje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do wydania, w terminie 7 dni od uprawomocnienia się niniejszego wyroku, aktu lub dokonania czynności kończącej postępowanie wywołane wnioskiem H.K. o wydanie zaświadczenia o zakończeniu budowy, II. w pozostałej części skargę oddala, III. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz H.K. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. /-/ W.Batorowicz /-/ St.Małek /-/ A.Łaskarzewska

Uzasadnienie

W dniu 05 maja 2005 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wpłynął wniosek H.K. o wydanie zaświadczenia o zakończeniu budowy. W aktach sprawy brak dokumentów świadczących o tym, by organ nadzoru budowlanego ustosunkował się do tego pisma.

H.K. wniosła skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Treść skargi wskazała, że domagała się nakazania organowi nadzoru budowlanego załatwienia sprawy wywołanej wnioskiem o wydanie zaświadczenia.

Nadto domagała się nakazania Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego by wyegzekwował od osoby określonej jako inspektor nadzoru budowlanego - A.M., a pełniącej funkcję kierownika budowy sprostowania i prawidłowego wypełnienia dziennika budowy i wywiązania się ze złożonych deklaracji dotyczących wykonanych funkcji.

W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi. Podniósł, że jeszcze 03 stycznia 2005 r. skarżąca złożyła pismo zawiadamiające o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego na działce nr [...] ark. 13, obręb G., ul. [...] w P. W związku z brakiem dokumentów, o których mowa w art. 57 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r. Nr 207 poz. 2016 ze zm.) decyzją z 27 stycznia 2005 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł sprzeciw wobec zawiadomienia.

Decyzja ta stała się ostateczna. Organ nadzoru budowlanego podał również, że funkcję kierownika budowy pełniła A.M., która jednak jeszcze w maju 2001 r. zawiadomiła o rezygnacji z pełnionej funkcji.

Organ nadzoru budowlanego podniósł, że przeszkodą do uznania skuteczności zawiadomienia o zakończeniu budowy był brak oświadczenia kierownika budowy o zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę o czym informowano skarżącą pismem z dnia 22 kwietnia 2005 r. Podano również, że zgodnie z art. 42 prawa budowlanego zapewnienie objęcia kierownictwa budowy przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia należy do inwestora. Nadto wskazano, że do właściwości organu nadzoru budowlanego zgodnie z art. 83 prawa budowlanego nie należy rozstrzyganie sporów pomiędzy inwestorem, a kierownikiem budowy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej zwanej ppsa, dopuszczalna jest skarga na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ppsa.

W sprawie niniejszej skarżąca w pierwszej kolejności domagała się uwzględnienia skargi na bezczynność organu w sprawie wywołanej jej wnioskiem o wydanie zaświadczenia o zakończeniu budowy.

Zgodnie z art. 217 § 1 i 219 kpa do żądania wydania zaświadczenia organy administracji publicznej winny ustosunkować się poprzez wydanie zaświadczenia, albo poprzez odmowę wydania zaświadczenia w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.

Art. 3 § 2 pkt 1 - 3 ppsa wymieniają jako podlegające kontroli sądowej sprawy załatwiane decyzjami lub postanowieniami, na które przysługują zażalenia. Nie ulega wątpliwości dopuszczalność skarg na bezczynność organu w takich sprawach.

W art. 3 § 2 pkt 4 ppsa wymieniono również sprawy, w których stanowisko organu wyrażone jest w formie aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

W orzecznictwie ugruntował się już pogląd, że mimo treści art. 1 pkt 1 i 4 kpa objęcie postępowania o wydanie zaświadczeń przepisami kpa powoduje dopuszczalność skarg na postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia (art. 3 § 2 pkt 2 ppsa), a także skarg na bezczynność organów w tym przedmiocie (por. wyrok NSA z 19 listopada 1999 r., sygn. akt II SAB 172/00 LEX nr 46797).

W sprawie niniejszej nie doszło jednak do wydania postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia, wobec czego ustosunkowanie się do wniosku o wydanie zaświadczenia może wystąpić, albo w formie wydania zaświadczenia, albo poprzez wydanie postanowienia o odmowie dokonania czynności.

Skarga na bezczynność dotyczy nie tylko materii odmowy wydania zaświadczenia, ale również ewentualności pozytywnego odniesienia się do wniosku. Sąd stanął na stanowisku, że dopuszczalność skargi na bezczynność w takim przypadku łączyć należy z treścią art. 3 § 2 pkt 4 ppsa, gdyż skarga taka dotyczy stwierdzenia uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisu prawa, to jest w sprawie niniejszej możliwości użytkowania obiektu budowlanego (art. 54 ust. 1 prawa budowlanego). Z tych też względów uznano skargę w omawianej części za dopuszczalną (por. B.Adamiak, J.Borkowski Kodeks postępowania - Komentarz Wydawnictwo C.H. Beck Warszawa 2003 str. 807 - 808).

Z akt sprawy niniejszej wynikało, że w dniu 05 maja 2005 r. skarżąca złożyła wniosek o wydanie zaświadczenia o zakończeniu budowy. Okoliczność tę w odpowiedzi na skargę całkowicie pominięto, sugerując błędnie, że żądanie skarżącej oceniać należy jako swego rodzaju kontynuację sprawy wywołanej zawiadomieniem o zakończeniu budowy, do którego to wniosku odniesiono się decyzją w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu.

Zgodnie z art. 217 § 3 kpa zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki w terminie 7 dni. Termin ten należy odnieść do ewentualności wydania postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia.

Nie budzi wątpliwości, że wbrew takiemu obowiązkowi, w ustawowym terminie nie wydano aktu względnie nie dokonano czynności. Z tego też powodu uwzględniono skargę we wskazanej części na podstawie art. 149 ppsa.

W pozostałej części skarga była nieuzasadniona. Skarżąca bowiem domagała się by organ nadzoru budowlanego wydał akt lub dokonał czynności skutkiem których po stronie kierownika, czy byłego kierownika budowy powstałby obowiązek wykonania czynności faktycznych związanych z prowadzeniem dziennika budowy.

Tymczasem żaden przepis prawa, w szczególności budowlanego, nie daje podstawy do wydania wskazanych przez skarżącą aktów lub dokonywania czynności.

Treść art. 42 ust. 1 prawa budowlanego wskazuje, że stosunki w zakresie egzekwowania obowiązku kierownika budowy, dotyczą inwestora i kierownika budowy, a nie organu nadzoru budowlanego. Z kolei art. 80 i 83 ust. 1 prawa budowlanego nie wymienia kompetencji organu nadzoru budowlanego do wydawania aktu lub dokonywania czynności we wskazanym zakresie.

Z tych też powodów na podstawie art. 151 ppsa oddalono skargę w pozostałym zakresie.

Rozstrzygnięcie o kosztach oparto na art. 200 ppsa.

/-/ W.Batorowicz /-/ St.Małek /-/ A.Łaskarzewska

MK

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.