Uzasadnienie
Skarżący R. K. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w całości.
Oświadczył, że utrzymuje się wyłącznie z zasiłku Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie, co stanowi jego jedyny dochód, stąd nie jest w stanie ponieść opłat postępowania oraz ustanowienia pomocy prawnej w celu złożenia skargi kasacyjnej. Oświadczył, że przyznano mu dodatek mieszkaniowy w wysokości 250 zł oraz zasiłek celowy i okresowy w wysokości 570 zł miesięcznie. Realnie otrzymuje kwotę 520 zł miesięcznie. Nie uzyskuje innego dochodu. Oświadczył, że samodzielnie prowadzi swoje gospodarstwo domowe. Nie posiada samochodu, motocykla, ani kont bankowych. Oświadczył, że nie posiada innych wartościowych ruchomości, ani żadnych oszczędności. Nadto podał, że jest zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy. W części wniosku dotyczącej posiadanego majątku oświadczył, że posiada użytkowanie wieczyste mieszkania o powierzchni 34,5 m².
W świetle przepisu art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270, dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić najmniejszej nawet należności sądowej (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci).
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja wnioskodawcy pozwala na przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie w całości. Utrzymuje się bowiem jedynie ze świadczeń z pomocy społecznej, których wysokość w całości przeznacza na pokrycie koniecznych kosztów bieżącego swojego utrzymania. Nie posiada pracy, a mieszkanie w całości przeznacza na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych. Przyjąć należy, że wnioskodawca nie ma możliwości poczynienia oszczędności celem ich przeznaczenia na pokrycie kosztów sądowych niniejszego postępowania, chociażby w części.
Przedstawiona sytuacja finansowa wskazuje, że tym bardziej wnioskodawca nie ma możliwości wygospodarowania środków na pokrycie wolnorynkowego wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Należało, zatem uwzględnić wniosek o prawo pomocy i w tym zakresie.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K. Witkowicz-Grochowska