Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] września 2020 r., sygn. akt III [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził swoją niewłaściwość w sprawie ze skargi K. L. na przewlekłe postępowanie Wojewody [...] w przedmiocie udzielenia jej zezwolenia na pobyt czasowy i pracę na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, przekazując jednocześnie sprawę według właściwości miejscowej Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. W uzasadnieniu postanowienia stwierdzono, że wniosek o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy został złożony do Wojewody. Również ponaglenie z dnia [...] czerwca 2020 r. zostało wniesione do [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...].
Prawomocne postanowienie wraz z uzasadnieniem oraz aktami sprawy doręczono tut. Sądowi w dniu [...] marca 2021 r. Akta sprawy zawierały skargę z dnia [...] lipca 2020 r., w której zakwestionowano przewlekłe prowadzenie postępowania. Skarga zarejestrowana została w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu pod sygn. akt II SAB/Po [...].
Pismem z dnia [...] marca 2021 r. Wojewoda wniósł odpowiedź na skargę, żądając jej odrzucenia. Wojewoda podniósł, że sprawy z obu skarg są tożsame.
Wyrokiem z dnia [...] października 2020 r. sygn. akt II SAB/Po [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do załatwienia wniosku skarżącej K. L. z dnia [...] stycznia 2020 r. w przedmiocie udzielenia na pobyt czasowy (pkt 1. sentencji), stwierdził przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę oraz, że przewlekłość nie miała charakteru rażącego (pkt 2. sentencji) oraz zasądził zwrot kosztów postępowania (pkt 3. sentencji). Wyrok uprawomocnił się z dniem [...] stycznia 2021 r. Sprawa rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu została zainicjowana skargą z dnia [...] lipca 2020 r., której treść dotyczyła tego samego wniosku (z dnia [...] stycznia 2020 r.) o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy), co skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zmianami, zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Należy zauważyć, że zarówno skarga z dnia [...] lipca 2020 r. (wniesiona do WSA w Poznaniu), jak i skarga z dnia [...] lipca 2020 r. (wniesiona do WSA we [...]) dotyczą tej samej sprawy. Jej przedmiotem jest przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy obywatelce [...] – K. L., zainicjowanego wnioskiem z dnia [...] stycznia 2020 r. Sprawa ze skargi K. L. została prawomocnie rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia [...] października 2020 r., sygn. akt II SA/Po [...]. Tożsamość podmiotowa i przedmiotowa dwóch spraw, z której jedna została rozpoznana, implikuje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. (zob. wyrok WSA w Krakowie z dnia 21 grudnia 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 1296/18, orzeczenie dostępne na stronie: https://cbois.nsa.gov.pl – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, zwana dalej "CBOSA").
Zapadły wyrok ma powagę rzeczy osądzonej. Jego istotą jest to, że dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu i w kolejnym postepowaniu, w którym pojawia się dana kwestia, nie może być już ponownie badana (wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 czerwca 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 1574/19, CBOSA).
Wobec niemożności ponownego rozpoznania tej samej sprawy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i art. 58 § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji.
/-/ D. Rzyminiak-Owczarczak