Uzasadnienie
W związku odrzuceniem skargi M. B. (zwanego dalej "Skarżącym") na opisaną w rubrum postanowienia bezczynność, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynął wniosek z dnia [...] maja 2021 r. o uzupełnienie postanowienia, w którym zażądano zmiany postanowienia z dnia [...] maja 2021 r., sygn. akt II SAB/Po [...] w całości i rozpatrzenie skargi.
W toku prowadzonej korespondencji wyjaśniono Skarżącemu, że przez uzupełnienie postanowienia nie może dojść do uchylenia zapadłego rozstrzygnięcia. Wobec sprecyzowanie żądania, pismem z dnia [...] lipca 2021 r., zatytułowanym "zażalenie" Skarżący wyraził wolę uzupełnienia postanowienia i powołał jego podstawę – art. 157 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Wniosek o uzupełnienie postanowienia jest niezasadny.
Zgodnie z art. 157 § 1 w związku z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zmianami, zwanej dalej "p.p.s.a."): "Strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu." Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Potwierdza to także orzecznictwo (zob. np. postanowienie NSA z dnia 20 czerwca 2012 r., sygn. akt I OZ 280/12, dostępne na stronie: https://cbois.nsa.gov.pl – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, zwana dalej "CBOSA").
Wniosek o uzupełnienie wyroku może zostać zgłoszony, jeżeli sąd nie zamieścił w postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Instytucja uzupełnienia wyroku może dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które - co istotne - odnoszą się wyłącznie do sentencji tego wyroku lub postanowienia, nie zaś do ich uzasadnienia (postanowienie WSA w Krakowie z dnia 30 października 2018 r., sygn. akt III SAB/Kr 89/18, dostępne w CBOSA). Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 p.p.s.a. dotyczy zatem sytuacji, w której orzeczenie to jest niekompletne.
Postanowieniem z dnia [...] maja 2021 r. tut. Sąd odrzucił skargę (pkt 1. sentencji) oraz zwrócił Skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie [...]zł (pkt 2. sentencji). Wobec spełnienia którejkolwiek przesłanki odrzucenia skargi wojewódzki sąd administracyjny jest zobowiązany do zastosowania normy prawnej z art. 58 § 1 p.p.s.a. z uwagi na jej imperatywny charakter. Oznacza to, że w razie wystąpienia przesłanki odrzucenia skargi sąd jest zobowiązany do postąpienia według dyspozycji normy.
Dodatkowo, w związku z obowiązkiem uiszczenia wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie, wobec odrzucenia jej, wpis należało potraktować jako nienależny, który podlega zwrotowi na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. O tym również orzeczono.
Orzekając w przedmiotowej sprawie tut. Sąd zawarł w sentencji postanowienia wszystkie niezbędne elementy, które wynikają z przepisów prawa. Nic ponadto, o czym orzeczono w postanowieniu z dnia [...] maja 2021 r. nie powinno być przedmiotem rozpoznania.
Z wniosku o uzupełnienie postanowienia z dnia [...] maja 2021 r. wynika wola uchylenia tego orzeczenia i rozpoznanie skargi w całości. Jest to niedopuszczalne żądanie, gdyż wniosek o uzupełnienie orzeczenia sądu administracyjnego nie stanowi alternatywnego środka zaskarżenia dla tych, które są unormowane, a tym samym nie może prowadzić do jego zmiany. Wykładnia literalna przepisu art. 157 § 1 p.p.s.a. prowadzi do wniosku, że w wyniku jego zastosowania dochodzi do uzupełnienia, a więc orzeczenie o kwestii, której zabrakło nie zmieniając dotychczasowego rozstrzygnięcia.
Mając powyższe na uwadze Sąd doszedł do przekonania o niezasadności wniosku o uzupełnienie postanowienia. W związku z tym Sąd, na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. odmówił uzupełnienia postanowienia z dnia [...] maja 2021 r., o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia.
/-/ W. Batorowicz