Uzasadnienie
W dniu 18 czerwca 2018 r. radca prawny Ł. S. wniósł w imieniu M. K. skargę do tutejszego Sądu na bezczynność Wojewody w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy.
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 24 lipca 2018r., wezwano r.pr. Ł. S. do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do uiszczenia wpisu sadowego od skargi w wysokości 100,- zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie doręczono w dniu 1 sierpnia 2018 r. pod adresem Kancelarii Radcy Prawnego wskazanym w skardze. Mimo upływu terminu braki skargi nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018 r., poz. 1302, z późn. zm. – dalej: p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei stosownie do art. 46 §3 p.p.s.a do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Art. 49 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku braków formalnych skargi przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ustanawia – w przypadku ich nieusunięcia w wyznaczonym terminie – rygor odrzucenia skargi.
W rozpoznawanej sprawie pomimo prawidłowego doręczenia wezwania, pełnomocnictwo nie zostało złożone do akt sprawy. W tym stanie rzeczy sprawie nie można nadać biegu. Ponadto zauważyć należy, iż zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 powołanej ustawy skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu. Również ten brak fiskalny skargi nie został uzupełniony mimo wezwania.
W tym stanie rzeczy Sąd orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 46 § 3 w zw. z art. 57 § 1, art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.
Nieuzupełnienie braków formalnych skargi stało na przeszkodzie uwzględnienia wniosku r.pr. Ł. S. zawartego w piśmie z 25 lipca 2018 r., a dotyczącego cofnięcia skargi w trybie art. 60 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i umorzeniu postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 tej ustawy. Skuteczne cofnięcie skargi, stanowiące podstawę do umorzenia postępowania, może bowiem dotyczyć jedynie takiej skargi, które nie jest obarczona brakami formalnymi uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu. W niniejszej sprawie skarga nie została skutecznie wniesiona, gdyż strona, mimo wezwania, nie uiściła wpisu sądowego od skargi oraz nie przedłożyła stosownego pełnomocnictwa, zatem jej cofnięcie jest bezskuteczne i nie mogło doprowadzić do umorzenia postępowania (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 stycznia 2008 r. o sygn. akt I OSK 1829/07 oraz z dnia 18 czerwca 2014 r. o sygn. akt I OSK 1333/14 - oba dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
/-/ D. Rzyminiak-Owczarczak