Uzasadnienie
Skarżący D. H. wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie pełnomocnika. We wniosku o prawo pomocy złożonym na urzędowym formularzu PPF uzasadniał, że rodzina uzyskuje bardzo niskie dochody. Podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z konkubiną oraz małoletnią córką, która jest niepełnosprawna. Skarżący podał, że z wynagrodzenia za pracę uzyskuje [...] zł netto miesięcznie, konkubina nie pracuje, zyskuje świadczenie rodzinne w wysokości [...] zł miesięcznie. Przedłożył kserokopię zaświadczenia o dochodach z miejsca pracy. Ponoszą koszty czynszu w wysokości [...] zł miesięcznie, opłaty za energię elektryczną [...] zł i gaz [...] zł (na dwa miesiące), leki dla córki [...] zł miesięcznie. Skarżący podał, że ani on, ani konkubina nie posiadają żadnego majątku nieruchomego, wartościowych ruchomości czy oszczędności.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić jakichkolwiek należności sądowych.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja wnioskodawcy w niniejszej sprawie pozwala na przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Prowadzi trzyosobowe gospodarstwo domowe, którego łączny dochód miesięczny wynosi około [...] zł netto. Ponoszą koszty stałych opłat związanych z utrzymaniem mieszkania oraz zwiększone wydatki na córkę, z uwagi na jej niepełnosprawność oraz obowiązek szkolny. Nie posiadają majątku nieruchomego, czy wartościowych przedmiotów, z których mógłby czerpać dochody na pokrycie kosztów niniejszego postępowania. Doświadczenie życiowe wskazuje, że przy dochodach rodziny skarżącego, po zaspokojeniu podstawowych niezbędnych kosztów utrzymania, nie pozostają mu wolne środki, które mógłby przeznaczyć na pokrycie kosztów sądowych oraz wolnorynkowego wynagrodzenia adwokata w niniejszej sprawie. Należało zatem przyznać skarżącemu prawo pomocy w całości.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K. Witkowicz-Grochowska