Uzasadnienie
W dniu 2 września 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga A.B., A.S., A.P. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, dalej "Kolegium" w przedmiocie pozostawienia odwołań od decyzji Wójta Gminy [....] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] bez rozpoznania.
Zarządzeniem z dnia 2 września 2016 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, wezwał skarżących do złożenia dowodu wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa lub wniesienia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, w terminie 7 dni licząc od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania doręczono: A.B. w dniu 7 września 2016 r., A.P. w dniu 12 września 2016 r., A.S. w dniu 16 września 2016 r. Mimo upływu zakreślonych wezwaniem terminów skarżący nie wykazali, jakoby występowali do Kolegium z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W piśmie z dnia 8 września 2016 r. A.P. oświadczył, że cofa skargę w powyższej sprawie jako przedwczesną z uwagi na fakt, że dopiero w dniu 8 września 2016 r. wystąpił do Kolegium z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej "P.p.s.a."), skuteczność wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uzależniona jest od wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W sprawach ze skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania administracyjnego oznacza to określony w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 23, dalej "k.p.a.") wymóg złożenia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W sytuacji, gdy ów wymóg nie został spełniony, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. (por. post. Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 sierpnia 2016 r. sygn. akt I OZ 803/16, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając zatem na uwadze fakt, że skarżący nie wykazali, mimo wezwania, że występowali w przedmiotowej z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa do Kolegium, a zatem nie wyczerpali trybu uregulowanego w art. 37 § 1 k.p.a., Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Na marginesie należy dodać, że pomimo cofnięcia skargi przez A.P., zapadło orzeczenie w przedmiocie jej odrzucenia, a nie umorzenia postępowania, gdyż cofnąć można jedynie skargę skutecznie wniesioną, a zatem m.in. z zachowaniem trybu określonego w art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a. Oznacza to, że skarżący nie mógł skutecznie cofnąć skargi wniesionej pomimo niewyczerpania środków zaskarżenia.