Uzasadnienie
II SA/Rz 30/05
Pismem z dnia 1 sierpnia 2005r. A. Cz. i S. Cz. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Burmistrza Miasta S. w przedmiocie realizacji zamierzenia inwestycyjnego pod nazwą: budowa drogi wraz z przepustem na potoku D. łączącej ul. R. z ul. Rz. w S., obręb P. W trakcie prowadzonego postępowania sądowego strony skarżące w piśmie z dnia 29 marca 2006r., wyjaśniły, iż przedmiotem ich skargi są dwie sprawy tj. bezczynność Burmistrza Miasta w postępowaniu administracyjnym w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości o nr ewidencyjnym 1964/2 za odszkodowaniem oraz bezczynność tego Organu w sprawie zmiany powierzchni działki i jej numeracji. Skarga dotycząca bezczynności w sprawie wywłaszczenia nieruchomości została zarejestrowana w Sądzie pod sygnaturą II SAB/Rz 30/05, natomiast druga z wymienionych skarg pod sygn. akt II SAB/Rz 28/06.
Strony wyjaśniły, iż złożyły do Wojewody zażalenie w sprawie postanowienia z dnia [...] maja 2005r. znak [...]. Załączono odpis tego zażalenia, z którego wynika, że zostało sporządzono w dniu 24 marca 2006r.
Skarga stron na bezczynność Burmistrza Miasta S. w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości nie może zostać rozpatrzona przez Sąd gdyż strony nie wyczerpały środków zaskarżenia jakie przysługiwały im z mocy przepisów prawa, przed wniesieniem skargi do Sądu. Nie wyczerpanie przysługujących z mocy prawa środków zaskarżenia musi skutkować odrzuceniem skargi.
W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej zwana p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (ar. 52 § 2 p.s.a). Środkiem zaskarżenia bezczynności organu administracji publicznej w sprawie indywidualnej jest zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, które przewiduje art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego. Strona, która zamierza zaskarżyć bezczynność organu powinna przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego złożyć zażalenie na niezaławtwienie sprawy w terminie do organ wyższego stopnia. Skorzystanie z tego środka zwalczania milczenia organu administracji warunkuje sądową kontrolę jego bezczynności.
Z akt sprawy wynika, że przed wniesieniem skargi do WSA na bezczynność Burmistrza Miasta S. w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości S. i A. Cz. nie składali zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Pierwsze zażalenie skierowane do Wojewody zostało sporządzone w dniu 24 marca 2006r., a więc po wniesieniu skargi do sądu. Poza tym, przedmiot zażalenia nie dotyczy sprawy wywłaszczenia nieruchomości lecz postanowienia o zawieszeniu postępowania w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego, a więc sprawy prowadzonej w oparciu o zupełnie inne przepisy prawa materialnego niż postępowanie w sprawie wywłaszczenia nieruchomości.
Wobec tych okoliczności należy stwierdzić, iż strony skarżące nie wyczerpały przysługujących im z mocy art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego środków zaskarżenia w postaci zażalenia na niezałatwienia sprawy wywłaszczenia nieruchomości w terminie przed wniesieniem skargi do WSA. Wobec braku spełnienia przesłanek umożliwiających merytoryczne rozpocznie skargi A. i Cz. Cz. należy ją odrzucić w oparciu o art. 58 § pkt 6 p.s.a.
Ubocznie należy stwierdzić, że skorzystanie przez strony skarżące z zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przed złożeniem skargi na bezczynność, i tak nie mogłoby spowodować uwzględnienia skargi. Burmistrz Miasta S. nie jest organem właściwym do prowadzenia postępowania wywłaszczeniowego. Organ ten może jedynie wnioskować o jego wszczęcie do właściwego starosty. Należy poinformować też, że działanie organu wykonawczego gminy (w tym wypadku Burmistrza Miasta S.), w przedmiocie złożenia wniosku o wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i art. 52 § 1 p.s.a.