Uzasadnienie
Sygn. II SAB/Rz 39/12
Pismem noszącym datę 29 czerwca 2012 r. E. B. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej WINB) w przedmiocie rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego dotyczącego decyzji o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego.
WSA pismem z dnia 28 sierpnia 2012 r. wezwał skarżącą E. B. do złożenia oświadczenia czy przed wniesieniem skargi do Sądu wnosiła zażalenie na niezałatwienie jej sprawy w terminie przez WINB do organu wyższego stopnia. E. B. otrzymała to wezwanie w dniu 6 września 2012 r. Wymieniona skarżąca pomimo upływu terminu nie odpowiedziała na zawarte w nim pytanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje
Skarga na bezczynność WINB w przedmiocie niezałatwienia sprawy wznowienia postępowania, nie może zostać rozpatrzona przez Sąd gdyż strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, jakie przysługiwały Jej z mocy przepisów prawa. Nie wyczerpanie przez stronę skarżą środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do Sądu musi skutkować odrzuceniem skargi.
W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., Nr 270 z późn. zm.; dalej zwana p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (ar. 52 § 2 p.p.s.a). W przypadku innych aktów niż te, które wymienia art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 4 p.p.s.a.).
Z akt sprawy wynika, że przed wniesieniem skargi do WSA na bezczynność WINB, E. B. nie składała zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przewidzianym przepisami k.p.a. Skarżąca nie odpowiedziała także na wezwanie Sądu czy wykorzystała przewidziane w toku postępowania środki prawne zwalczające milczenie organu administracji. Wobec tych okoliczności należy stwierdzić, iż strona skarżąca nie wyczerpała przysługującego jej z mocy art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego środka zaskarżenia w postaci zażalenia na niezałatwienia sprawy w terminie. Dlatego też, wobec braku spełnienia przesłanek umożliwiających merytoryczne rozpoznanie skargi E. B. należy ją odrzucić.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia w oparciu o art. 52 § 1 i art. 58 § 1 pkt 6 i p.p.s.a.